Post-expositiebehandeling: geboost elvitegravir vs. doravirine
Een groep vorsers van het Hôpital Saint-Antoine (Parijs) heeft het nut van een post-expositiebehandeling met doravirine onderzocht.
Ze hebben hun retrospectieve observatiestudie uitgevoerd tussen januari 2020 en september 2021 in de dienst infectieziekten van het Hôpital Saint-Antoine in Parijs. 311 patiënten hebben zich op de spoedafdeling aangemeld na blootstelling aan hiv via seksuele weg. 140 patiënten zijn dan behandeld met de combinatie doravirine-lamivudine-TDF en 170 met de combinatie elvitegravir geboost door cobicistat-emtricitabine-TAF. De gemiddelde leeftijd van de proefpersonen was 30 jaar.
Van de patiënten van de doravirinegroep heeft 64,3% de behandeling voltooid. Bij de patiënten van wie alle follow-upinformatie beschikbaar was, was dat 88,2%. In de andere groep heeft 71,9% van de patiënten de behandeling voltooid. Bij de patiënten van wie alle follow-upinformatie beschikbaar was, was dat 93,9%. Het verschil tussen de twee groepen was echter niet statistisch significant.
Een derde van de patiënten in beide groepen heeft bijwerkingen gerapporteerd: 38% in de doravirinegroep en 30% in de groep die werd behandeld met geboost emtricitabine.
Slechts drie patiënten (2,1%) uit de doravirinegroep hebben de behandeling onderbroken wegens bijwerkingen. In de groep die werd behandeld met geboost emtricitabine, hebben zeven patiënten (4,1%) de behandeling onderbroken wegens bijwerkingen.
Belangrijk tot slot is dat een enkel geval van seroconversie is geregistreerd. Een post-expositiebehandeling met doravirine werd dus even goed gevolgd als een met geboost emtricitabine. Het veiligheidsprofiel was vergelijkbaar. Gelijkspel dus, ware het niet dat doravirine beterkoop is. Een behandeling met doravirine blijkt dus een therapeutische optie te zijn bij blootstelling aan het hiv.
Ref.: Kakese K. et al. Abstract PV238, AFRAVIH 2022, Marseille.