Aanvullend nieuws over fenofibraat
Volgens twee recente studies zou fenofibraat een waardevolle bondgenoot kunnen zijn voor patiënten met type 2-diabetes.
Volgens een analyse van de gegevens van de 5.518 patiënten met type 2-diabetes die in de ACCORD Lipid-studie (Action to Control Cardiovascular Risk in Diabetes lipid trial) werden behandeld met simvastatine, daalde het risico op accidenten als gevolg van hartfalen na toevoeging van fenofibraat.
Tijdens een mediane follow-up van 4,7 jaar is een van de items van het samengestelde eindpunt van ziekenhuisopname wegens hartfalen en cardiovasculaire sterfte opgetreden bij 190 (6,9%) van de 2.765 patiënten die fenofibraat kregen, en bij 228 (8,3 %) van de 2.573 patiënten die de placebo kregen (HR 0,82; p = 0,048).
Het gunstige effect van fenofibraat op het samengesteld eindpunt is waargenomen bij de patiënten die waren gerandomiseerd naar een klassieke glykemiecontrole (HR 0,64), maar niet bij de patiënten die waren gerandomiseerd naar een intensieve glykemiecontrole (HR 1,02). Dat was ook zo bij analyse van het eindpunt ziekenhuisopname wegens hartfalen (HR respectievelijk 0,60 en 1,05).
Bij een longitudinale analyse van een groep van meer dan 150.000 patiënten met een niet-proliferatieve diabetische retinopathie werd evolutie naar een visusbedreigende retinopathie waargenomen bij 18,2% van de patiënten: 2,7% van de patiënten had een proliferatieve diabetische retinopathie ontwikkeld en 15,1% diabetisch maculaoedeem.
Na controle voor vertekenende factoren correleerde fenofibraat met een lager risico op visusbedreigende diabetische retinopathie (relatief risico 0,92, 95% BI: 0,87-0,98, p = 0,01). Dat effect kon volledig worden toegeschreven aan een lager risico op proliferatieve diabetische retinopathie (RR 0,76, 95 BI: 0,64-0,90, p = 0,001 ). Het risico op diabetisch maculaoedeem verminderde echter niet (RR 0,96, 95% BI: 0,90-1,03, p = 0,27).
Hoopgevende gegevens dus, die echter nog door specifieke studies ad hoc moeten worden bevestigd.
1-JP Ferreira et al. Diabetes Care. 23 maart 2022. Online gepubliceerd voor de papieren versie
https://doi.org/10.2337/dc21-1977
2-E Meer et al. JAMA Ophthalmol. 7 april 2022. Online gepubliceerd voor de papieren versie