NAFLD en waarschijnlijkheid van type 2-diabetes
Een Koreaanse groep heeft de correlatie tussen niet-alcoholisch leverlijden (NAFLD) en het risico op ontwikkeling van type 2-diabetes onderzocht bij 3.510 patiënten. Patiënten die veel alcohol dronken, en patiënten met een bekende type 2-diabetes werden uit de studie geweerd.
NAFLD werd gedefinieerd als een NAFLD-Liver Fat Score > - 0,64. Die niet-invasieve score voorspelt NAFLD op grond van klinische en laboratoriumvariabelen, waarvan bekend is dat ze correleren met een hoger vetgehalte in de lever. De score werd voor het eerst gemeten tussen 2001 en 2002. Veranderingen van die score (∆-LFS) en van de leververvetting (geen, intermitterend [resolutief of incident] of persisterend) werden geëvalueerd tussen 2003 en 2004. De ontwikkeling van type 2-diabetes werd gevolgd tot in 2016.
Tijdens een follow-up van 52.650 persoonsjaren hebben 296 mensen (8,4%) type 2-diabetes ontwikkeld. De incidentie van type 2-diabetes verschilde volgens de leververvetting: 5,1% bij de mensen bij wie de steatose was verdwenen, 14,1% bij de mensen met een intermitterende steatose en 27,1% bij de patiënten met een persisterende vetlever. Bij multivariate analyse was het risico op type 2-diabetes significant hoger bij de patiënten met een persisterende leververvetting dan bij de mensen zonder steatose of met een intermitterende steatose. De initiële NAFLD-LFS correleerde met het risico op ontwikkeling van type 2-diabetes.
De initiële mate van leververvetting, een toename en persistentie van de leververvetting zijn dus onafhankelijke voorspellers van type 2-diabetes. Bij patiënten met NAFLD zouden strategieën om de vetophoping in de lever te verminderen de ontwikkeling van type 2-diabetes kunnen verhinderen.
SM Chung et al. Diabetes Res Clin Pract. Online gepubliceerd voor de papieren versie op 19 jan 2022. https://doi.org/10.1016/j.diabres.2022.109208