Meer aandacht voor de lever van type 2-diabetespatiënten
In een Duitse studie vertoonden type 2-diabetespatiënten zeer vaak verhoogde leverenzymen, een indirect teken van leververvetting, en correleerde dat zeer sterk met tal van comorbiditeiten.
De vorsers zijn voor hun studie uitgegaan van de gegevens van 541.645 volwassenen (18-75 jaar) met type 2-diabetes in het DPV-register (Diabetes-Patienten-Verlaufsdokumentation), bij wie de transaminasen (ALT/AST) en/of gamma-GT waren bepaald tijdens de periode 2010-2019. Mannen die meer dan 24 g alcohol/d dronken, en vrouwen die meer dan 12 g alcohol/d dronken, werden uit de studie geweerd.
Een stijging van de transaminasen werd gedefinieerd als een plasmaconcentratie van transaminasen > 50 E/l bij mannen en > 35 E/l bij vrouwen. Een stijging van de gamma-GT werd gedefinieerd als een plasmaconcentratie > 60 E/l bij mannen en > 40 E/l bij vrouwen. De prevalentie van verhoogde leverenzymen was 40,2 % (n = 20.748). Maar enkel bij 1.780 patiënten (8,6 %) werd gesproken van NAFLD (niet-alcoholische leververvetting) of NASH (niet-alcoholische steatohepatitis). Er blijkt dus weinig animo te zijn om gestoorde leverenzymen verder te exploreren.
Na correctie voor de leeftijd, het geslacht, de duur van de diabetes, de BMI en het HbA1c-gehalte correleerden verhoogde leverenzymen met een hogere prevalentie van comorbiditeit, vooral door diabetische micro- en macroangiopathie (hypertensie, dyslipidemie, perifeer arterieel lijden, myocardinfarct, coronairlijden, microalbuminurie) en chronisch nierfalen).
Het is dus wenselijk de leverenzymen te bepalen bij type 2-diabetes patiënten, zowel bij het eerste onderzoek als tijdens de follow-up.
Ter herinnering, de verschillende scores die het risico op leverfibrose berekenen (FIB-4, eLIFT, APRI, NAFLD Fibrosis Score), houden rekening met de leverenzymen.
Naar S Meyhöfer et al. Diabetes Obes Metab. 9 dec 2021. Online gepubliceerd voor de papieren versie.