Nierfunctie bij type 2-diabetes: de oogfundus volgen
Albuminurie en een verminderde glomerulusfiltratiesnelheid (eGFR) zijn bekende risicofactoren voor een geleidelijke achteruitgang van de nierfunctie bij patiënten met type 2-diabetes. Diabetische retinopathie zou enkel correleren met een snellere achteruitgang van de nierfunctie in geval van microalbuminurie.
Een Japanse groep heeft de correlatie tussen die factoren en evolutie naar hemodialyse onderzocht bij type 2-diabetes patiënten met een normo- of microalbuminurie en een normale nierfunctie bij inclusie in de studie. In het totaal werden 199 patiënten gevolgd gedurende 15,7 ± 6,0 jaar. 146 patiënten hadden een HbA1c ≥ 7,0 % en 53 een HbA1c < 7,0 %. 114 patiënten hadden een normoalbuminurie en 85 microalbuminurie. 72 patiënten hadden een diabetische retinopathie en 96 hypertensie.
Tijdens de follow-up zijn 8 patiënten naar hemodialyse geëvolueerd. Bij Kaplan-Meieranalyse was het risico significant hoger in geval van een HbA1c-gehalte ≥ 7,0 % (p = 0,037) en diabetische retinopathie (p = 0,037). Noch albuminurie noch hypertensie correleerde met een hoger risico.
De significante correlatie tussen het HbA1c-gehalte en de jaarlijkse daling van de eGFR is vrij logisch. Een slechte glykemiecontrole draagt immers bij tot het renale risico. De auteurs rapporteren ook een significant snellere jaarlijkse daling van de eGFR bij patiënten met een preproliferatieve diabetische retinopathie dan bij patiënten zonder diabetische retinopathie.
Conclusie: een diabetische retinopathie en vooral een preproliferatieve diabetische retinopathie is een belangrijke risicofactor voor evolutie naar hemodialyse bij type 2-diabetespatiënten met een normo- of microalbuminurie en een normale nierfunctie. Het is dus belangrijk dat diabetologen en oftalmologen onderling informatie uitwisselen.
Naar T Moriya et al. J Diabetes Complications. 2022; 36: 108080.