Patiënten en artsen positief ten aanzien van injecteerbaar preparaat cabotegravir/rilpivirine

Een langwerkend, injecteerbaar medicijn is een belangrijke aanwinst bij de behandeling van hiv-geïnfecteerde patiënten, vooral aangezien een goede therapietrouw zo belangrijk is voor de virologische werkzaamheid. Maar wat denken de Europese patiënten en artsen ervan? Een eerste antwoord op die vraag wordt geboden door de resultaten van een tussentijdse analyse van de CARISEL-studie (Cabotegravir and Rilpivirine Implementation Study in European Locations).

Jean-Luc Schouveller - 30 november 2021

CARISEL is een open, multicentrische fase IIIb-studie van 1 jaar die wordt uitgevoerd bij 437 patiënten en 70 leden van de medische staf in 18 ziekenhuizen in België, Spanje, Frankrijk, Nederland en Duitsland. De studie evalueert de aanvaarding, de haalbaarheid en de relevantie van die nieuwe behandelingsstrategie via enquêtes en gesprekken.

Ziehier de eerste opvallende resultaten met een interessante constante: de schouders onder een nieuw therapeutisch beleid zetten heeft positieve invloed op de initiële zienswijze en zwakt de aanvankelijke bezwaren af.

• 84% van de hiv-geïnfecteerde patiënten die aan de studie deelnemen en die een behandeling zijn gestart met injecties van cabotegravir en rilpivirine, was gewonnen voor het starten van de behandeling en dat positieve gevoel is mettertijd nog toegenomen: 91% positieve adviezen na vier maanden.

• Eenzelfde positieve ingesteldheid bij de medische staf: 84% positieve adviezen na vijf maanden follow-up.

• De meeste patiënten waren het ermee eens of volledig mee eens dat cabotegravir plus rilpivirine een aanvaardbare, geschikte en praktisch haalbare behandeling is: score van 4,6 (op een Likert-schaal van 5 punten) op die drie aspecten.

• De zorgverstrekkers vonden dat injecties van cabotegravir en rilpivirine een geschikte oplossing zijn voor hiv-geïnfecteerde patiënten, met name omdat die behandeling positieve invloed heeft op de therapietrouw, het risico op vergeten van tabletten of hernieuwing van voorschriften verkleint en ook het risico op een wisselvallige behandeling of zelfs stopzetting van de behandeling uit angst voor stigmatisering tegengaat.

• De belangrijkste praktische problemen waar de gezondheidswerkers mee te kampen hebben gehad in het begin van de studie, zijn mettertijd verminderd naarmate meer ervaring werd opgedaan. De belangrijkste barrières die als 'matig' of 'uiterst' verontrustend werden gezien na één maand, waren het risico op opduiken van resistentie (36% vs. 16% na vijf maanden), de beschikbaarheid van voldoende personeel (34% vs. 18% na vijf maanden) en pijn bij injectie (34% vs. 25% na vijf maanden).

Die resultaten stroken met de resultaten van de Amerikaanse studie CUSTOMIZE (gepresenteerd op het congres van de IAS in juli 2021). Die studie heeft aangetoond dat injecties van langwerkende antiretrovirale middelen een strategie is die met succes kan worden geïmplementeerd in de USA.

Ref.: Gutner C. et al. PE2/36 en PE2/56 en Hocqueloux L. et al PE2/37, EACS 2021, Londen.