Cabotegravir/rilpivirine: geruststellende virologische gegevens bij patiënten die behandeling stopzetten
Een analyse van de gegevens van een prospectief observationeel cohortonderzoek bij patiënten die een behandeling met cabotegravir/rilpivirine hadden onderbroken, leert dat 91% van de patiënten een jaar na hervatting van een klassieke drievoudige combinatietherapie een onmeetbaar lage viruslast had.
Binnenkort zal de combinatie cabotegravir/rilpivirine, een injecteerbare langwerkende antiretrovirale behandeling, te verkrijgen zijn. Dat zal de therapietrouw en dus de werkzaamheid in de strijd tegen het hiv ontegensprekelijk verbeteren. Neemt niet weg dat patiënten en artsen zich afvragen: "Wat als die nieuwe strategie wordt onderbroken en met welk virologisch resultaat?"
Een eerste antwoord wordt geboden door de resultaten van een prospectief observationeel cohortonderzoek bij de 150 patiënten (9%) van de 1.650 patiënten in de fase III-studies FLAIR, ATLAS en ATLAS-2M die de behandeling met cabotegravir en rilpivirine om verschillende redenen hadden stopgezet.
De gemiddelde leeftijd van die 150 patiënten was 38 jaar, 70% was blank en 29% was van het vrouwelijke geslacht. De meesten hadden de injecties om de vier weken gekregen en slechts 36 patiënten injecties om de twee maanden.
Waarom hebben ze de behandeling met cabotegravir en rilpivirine onderbroken? Vooral (40%) wegens bijwerkingen, maar ook wegens beëindiging van deelname aan de studie (23%) hoofdzakelijk wegens bijwerkingen als gevolg van de injecties of wegens virologische mislukking (18%). De behandeling werd gemiddeld na 37 weken onderbroken.
Na onderbreking van de injecteerbare behandeling werd gemiddeld binnen vier weken overgeschakeld op een klassieke drievoudige combinatietherapie. Van de patiënten kreeg 82% na acht weken een drievoudige combinatietherapie. In 60% van de gevallen was die gebaseerd op een integraseremmer, overwegend dolutegravir, in 22% van de gevallen op een gebooste proteaseremmer en in 19% van de gevallen op een NNRTI.
De resultaten na een follow-up van een jaar zijn zeer geruststellend: 9% van de patiënten die opnieuw een klassieke drievoudige combinatietherapie kregen, had een onmeetbaar lage viruslast. Nog geruststellender is dat 8% van de patiënten die de injecteerbare behandeling hadden onderbroken wegens mislukking van de behandeling, een onmeetbaar lage viruslast had.
Wat de bijwerkingen betreft, in het licht van de lange eliminatiehalfwaardetijd van die geneesmiddelen is het belangrijk op te merken dat er geen enkele bijwerking is waargenomen bij behandeling met cabotegravir en rilpivirine.
Geruststellend tot slot is dat de viruslast bij een overgrote meerderheid van de patiënten binnen 4-8 weken na hervatting van een klassieke drievoudige combinatietherapie weer onmeetbaar laag was en bleef.
Ref.: Teichner P. et al. Abstract OS1/3, EACS 2021, Londen.