TANGO: metabole evaluatie na drie jaar follow-up

De TANGO-studie heeft aangetoond dat overschakeling op een tweevoudige combinatietherapie met DTG/3TC virologisch niet minder goed is dan voortzetting van een drie- of viervoudige combinatietherapie op basis van TAF. Wat is echter de metabole impact van een overschakeling op een lichtere behandeling zonder TAF?

Jean-Luc Schouveller - 25 augustus 2021

Het antwoord wordt gegeven door een grondige post-hocanalyse, die op het recente virtuele congres van de IAS is gepresenteerd. De vorsers hebben de metabole evolutie over een periode van drie jaar bij de patiënten van de TANGO-studie beoordeeld naar vier belangrijke metabole parameters: het gewicht, de serumlipiden, het glucosemetabolisme en een metabool syndroom.

Het gewicht

Tussen inclusie in de studie en week 144, dus over een periode van drie jaar, was de gemiddelde verandering van het gewicht vergelijkbaar in de twee groepen: + 2,2 kg in de 'DTG + 3TC'-groep en + 1,7 kg in de groep die een drie- of viervoudige combinatietherapie op basis van TAF kreeg. Dat was vergelijkbaar met de gewichtsevolutie in de algemene bevolking: 0,5 tot 1 kg per jaar, over een periode van drie jaar dus gemiddeld 1,5 tot 3 kg.

Een gewichtstoename met minstens 5% en minstens 10% sinds inclusie in de studie werd waargenomen bij respectievelijk 39% en 13% van de patiënten die een tweevoudige combinatietherapie kregen, en bij respectievelijk 31% en 12% van de patiënten die de klassieke behandeling op basis van TAF hadden voortgezet. Factoren die correleerden met een gewichtstoename van minstens 10%, waren de duur van de behandeling met TAF voor inclusie, de leeftijd en het vrouwelijke geslacht.

Serumlipiden

Tijdens de follow-up van drie jaar was de evolutie van de totale cholesterolconcentratie, de LDL-cholesterolconcentratie en de serumtriglyceriden gunstiger met een tweevoudige combinatietherapie met DTG/3TC. De HDL-cholesterolconcentratie steeg echter meer bij de patiënten die verder een drie- of viervoudige combinatietherapie op basis van TAF hadden gekregen.

Glykemieprofiel

De evolutie van de nuchtere glykemie, de insulineresistentie volgens de HOMA-IR (+11,2% met DTG/3TC vs. + 11% met een klassieke behandeling op basis van TAF) en de prevalentie van metabool syndroom over een periode van drie jaar was vergelijkbaar in de twee groepen.

Ref.: van Wyk J. et al. PEB164, IAS 2021.