Type 1-diabetes: technologie voor betere transitie naar volwassenengeneeskunde
Voor adolescenten met type 1-diabetes is de overgang van kindergeneeskunde naar zorg voor volwassenen een periode die veel risico's inhoudt: risico op stopzetten van het zorgtraject, risico om uit het oog te worden verloren, risico op ongevallen, die zeer schadelijk kunnen zijn, en die we proberen te voorkomen.
In het aprilnummer van Diabetologia brengt een Canadese groep verslag uit van haar ervaring met een niet-medisch geschoolde transitiecoördinator die moderne communicatietechnieken gebruikt om tal van sociale, financiële en psychologische aspecten te verbeteren en met name om de overgang naar centra voor behandeling van volwassenen (vanaf de leeftijd van 17, 18 jaar) te vergemakkelijken.
In een pragmatische, open studie werden de jonge patiënten willekeurig ingedeeld in een controlegroep, die de gebruikelijke zorg kreeg (n = 102), en een interventiegroep (n = 101) met regelmatige, geprogrammeerde contacten door de coördinator via e-mail, sms'jes en boodschappen op persoonlijke pagina's van Twitter of Facebook.
Het primaire eindpunt was het percentage patiënten dat binnen een jaar na de transfer niet minstens één keer op spreekuur was geweest in een diabeteskliniek voor volwassenen. Bij inclusie in de studie waren er geen verschillen in leeftijd, geslacht, het aantal geprogrammeerde of dringende consultaties en opnames wegens ketoacidose tijdens het laatste jaar voor de transitie.
Het aantal patiënten dat zich tijdens het eerste jaar na de transitie geen enkele keer op de afgesproken consultaties heeft aangeboden, was vier keer groter in de groep die de gebruikelijke zorg kreeg: 47,1% tegen 11,9% in de interventiegroep (p < 0,01).
De auteurs concluderen dat een coördinator, die gebruik maakt van eenvoudige en vlot toegankelijke communicatietechnieken, erin geslaagd is de transitie van jongeren met type 1-diabetes naar een diabeteskliniek voor volwassenen te verbeteren. Aangezien de middelen zo eenvoudig zijn, verwachten de vorsers dat die strategie langdurige effecten zal hebben in het reële leven.
Naar S Butalia et al.Diabetologia. 2021; 64: 758-66. https://link.springer.com/article/10.1007/s00125-020-05368-1