Uitbreiding gunstige effecten gliflozines naar nieuwe groepen met type 2-diabetes
Twee gerandomiseerde, placebogecontroleerde fase III-studies hebben het nut van sotagliflozine, een SGLT1- en SGLT2-remmer, onderzocht bij type 2-diabetespatiënten met een recente voorgeschiedenis van hartdecompensatie (SOLOIST-WHF) of nierinsufficiëntie (geraamde glomerulusfiltratiesnelheid 25-60 ml/min/1,74 m²) (SCORED). Over gliflozines waren nog niet voldoende gegevens bekend in die twee populaties.
In de SOLOIST-WHF-studie werd na een mediane follow-up van slechts negen maanden een daling van de incidentie van een samengesteld eindpunt van cardiovasculaire sterfte, ziekenhuisopname en dringende consultatie wegens hartfalen met 33% vastgesteld (HR 0,67; 95% BI: 0,52-0,85; p = 0,0009). Dat gunstige effect werd zowel waargenomen bij hartfalen met een gedaalde linkerventrikelejectiefractie als bij hartfalen met een gevrijwaarde ejectiefractie.
In de SCORED-studie werd na een mediane follow-up van 16 maanden een daling van hetzelfde samengestelde eindpunt als in de SOLOIST-WHF-studie met 26% gemeten (HR 0,74; 95% BI: 0,63-0,88; p = 0,0004). Ook werd een significante daling van meerdere andere eindpunten waargenomen zoals een significante daling van de incidentie van al dan niet fataal CVA met 34% (HR 0,66; 95% BI: 0,48-0,91; p = 0,012).
Bij post-hocanalyses werd aangetoond dat het HbA1c-gehalte daalde bij patiënten met een sterk verminderde nierfunctie.
Naar de presentatie van DL Bhatt, American Heart Association (AHA) virtual meeting 2020.