IMPAACT van dolutegravir bij zwangere vrouwen
Op de CROI 2020, dit jaar een virtueel congres, werd de IMPAACT-studie gepresenteerd. In die studie was het percentage vrouwen met een onmeetbaar lage virale belasting bij de bevalling hoger met een antiretrovirale behandeling op basis van dolutegravir. De incidentie van vroeggeboorte en neonatale sterfte waren lager met een combinatie van dolutegravir en TAF dan met een combinatie van efavirenz of TDF.
De IMPAACT-studie heeft de veiligheid en de werkzaamheid van twee behandelingen op basis van dolutegravir vergeleken met die van een klassiek behandelingsschema bij zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding gaven. De studie werd uitgevoerd bij 643 hiv-geïnfecteerde patiënten die minstens 14 weken zwanger waren en voor het eerst of sinds minder dan 14 dagen werden behandeld. De patiënten werden gerandomiseerd naar een van de volgende drie combinaties:
- dolutegravir, TAF en emtricitabine,
- dolutegravir, TDF en emtricitabine,
- efavirenz, TDF en emtricitabine.
Bij inclusie in de studie had 84% van de vrouwen een meetbare virale belasting (> 50 kopieën/ml). De virale belasting bedroeg gemiddeld 903 kopieën/ml. Bij de bevalling was het percentage vrouwen met een onmeetbaar lage virale belasting (< 200 kopieën/ml) significant hoger in de twee groepen die werden behandeld met dolutegravir, dan bij de vrouwen die een klassieke behandeling kregen op basis van efavirenz (97,5% versus 91%). Het risico op problemen bij de geboorte (vroeggeboorte, 'small for gestational age' gewicht of lichaamslengte, doodgeboorte) was lager in de 'dolutegravir/TAF/emtricitabine'-groep (24,1 %) dan in de andere twee groepen (32,9 % en 32,7%). Op grond van die gegevens concludeerden de vorsers dat de IMPAACT-studie het gebruik van een behandeling op basis van dolutegravir bij zwangere vrouwen ondersteunt conform de richtlijnen van de WGO en dat TAF tijdens de zwangerschap te verkiezen is boven TDF.
Ref.: Chinula L. et al. abstract 130LB, CROI 2020.