Correlatie tussen obesitas bij de moeder en tragere ontwikkeling bij jongens
Texaanse vorsers hebben motorische stoornissen vastgesteld voor de leeftijd van zes jaar en een lager IQ halverwege de kindertijd bij jongens van wie de moeder te veel woog voor de zwangerschap.
Obesitas van de moeder voor de zwangerschap en een sterke gewichtstoename tijdens de zwangerschap komen verhoudingsgewijs veel vaker voor bij vrouwen uit lagere sociaal-professionele klassen. Die factoren kunnen invloed hebben op de ontwikkeling van het zenuwstelsel van het kind. Volgens een studie uitgevoerd aan de Universiteit van Texas, Austin, zou dat specifiek het geval zijn bij jongens.
De vorsers hebben een prospectief cohortonderzoek uitgevoerd bij 368 Afro-Amerikaanse moeders en moeders uit de Dominicaanse Republiek die tussen 1998 en 2016 tijdens de tweede helft van de zwangerschap in het onderzoek waren opgenomen. 44,8% van de baby's waren jongens. 23,9% van de moeders vertoonde overgewicht en 22,6% was zwaarlijvig voor de zwangerschap.
De vorsers hebben de motoriek van de kinderen gemeten op de leeftijd van 3 jaar. Obesitas van de moeder voor de zwangerschap bleek sterk te correleren met minder goede motorische prestaties bij jongens.
De neurologische ontwikkeling van de kinderen werd geëvalueerd met de Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC- IV) op de leeftijd van ongeveer 7 jaar. Het IQ gemeten met de volledige schaal was hoger bij meisjes (99,7 ± 11,6) dan bij jongens (96,9 ± 13,3). Het IQ op de volledige schaal was minstens 5 punten lager bij de jongens van wie de moeders voor de zwangerschap te veel wogen of zwaarlijvig waren, dan bij de jongens van wie de moeders een normaal gewicht hadden voor de zwangerschap. Dat was niet zo bij de meisjes. Met andere woorden, de ontwikkeling zou trager kunnen verlopen bij kleine jongens van wie de moeder te veel woog of zwaarlijvig was voor de zwangerschap.
"De snelheid van ontwikkeling kan variëren van het ene kind tot het andere", zei prof. Elizabeth Widen. "Maar frappant is toch dat we ook bij evaluatie van de ontwikkeling volgens de leeftijd een tragere ontwikkeling tijdens de eerste levensjaren en halverwege de kindertijd hebben vastgesteld. Dat wijst erop dat die effecten mettertijd aanhouden."
(referentie: BMC Pediatrics, 20 december 2019, doi: 10.1186/s12887-019-1853-4)