Brandend gevoel dat niet reageert op PPI: minder frequent dan gedacht
Een brandend gevoel in de maag dat niet reageert op een protonpompremmer, is een frequent probleem, dat moeilijk op te lossen is. Volgens een gerandomiseerde, vergelijkende studie zijn de resultaten significant beter met een chirurgische dan met een medische behandeling, maar enkel bij zeer geselecteerde patiënten, maar dat is waarschijnlijk niet de essentiële boodschap van de studie.
Aanvankelijk waren 366 patiënten met een brandend gevoel in de maag dat niet reageerde op een protonpompremmer, verwezen, maar uiteindelijk werden maar 78 patiënten gerandomiseerd. Voor de randomisatie werden alle patiënten behandeld met omeprazol 20 mg 2x/d gedurende 2 weken en werden de patiënten bij wie het brandende gevoel aanhield, grondiger onderzocht (endoscopie, manometrie, pH-impedantiemetrie, biopsie).
Bij die evaluatie voor randomisatie werden 288 patiënten uitgesloten van wie 23 patiënten met slokdarmafwijkingen die niet te wijten waren aan reflux, 42 patiënten die goed op de behandeling met omeprazol hadden gereageerd, en 99 patiënten een brandend gevoel van functionele oorsprong (zonder organisch substraat). 70 patiënten werden uitgesloten omdat niet alle in het protocol voorziene onderzoeken waren uitgevoerd, en 54 patiënten om wisselende redenen.
Dat betekent dus dat patiënten met een brandend gevoel in de maag als gevolg van reflux die echt niet reageren op een protonpompremmer, in feite een minderheid vormen. De onderzoekers benadrukken dat de gebruiksaanwijzing strikt moet worden gevolgd: inname van de protonpompremmer 30 minuten voor het ontbijt en het avondmaal (protonpompremmers binden zich enkel aan protonpompen die actief zuur afscheiden. Dat aantal bedraagt maar ongeveer 10% als de maag leeg is, en ongeveer 70% als de maagsecretie wordt gestimuleerd door voedselinname. De protonpompremmers zijn verder niet allemaal even krachtig en de respons van de patiënt kan sterk verschillen van de ene protonpompremmer tot de andere.
SJ Spechler et al. N Engl J Med. 2019; 381: 1513-23. https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1811424