Slaap en glykemie-evenwicht
Een Amerikaanse groep van het RISE-consortium (Restoring Insulin Secretion) rapporteert dat een te korte of te lange slaap correleert met ongunstige veranderingen van de parameters van het glykemie-evenwicht bij patiënten met prediabetes of patiënten met een nieuw gediagnosticeerde diabetes die nog niet worden behandeld.
De studie werd uitgevoerd bij 962 volwassenen met overgewicht of obesitas (55% mannen, gemiddelde leeftijd 52 jaar, gemiddelde BMI 34,7 kg/m²) met prediabetes of een recentelijk gediagnosticeerde type 2-diabetes die nog niet werden behandeld. Bij alle patiënten werd een orale glucosetolerantietest (75 g glucose, metingen gedurende 2 uur) uitgevoerd en alle patiënten hebben een gevalideerde vragenlijst over de slaap ingevuld, waarbij vooral aandacht werd besteed aan een subjectieve indruk van slaapstoornissen en een circadiaanse disruptie.
Gemiddeld sliepen de patiënten 's nachts 6,6 uur. Meer dan de helft van de patiënten (54%) klaagde van een slechte slaapkwaliteit en bijna twee derde (64%) vertoonde een hoog risico op obstructieveslaapapneusyndroom. Bij de patiënten die aangaven minder dan 5 uur of langer dan 8 uur per nacht te slapen, was het HbA1c-gehalte significant hoger. Langer slapen dan 8 uur correleerde ook met een hogere nuchtere glykemie en minder dan 6 uur slapen of ploegenarbeid correleerden met een hogere body mass index.
Die gegevens zijn gebaseerd op informatie die de patiënten zelf hebben gegeven over hun slaap, en moeten dus worden gezien als een signaal. Ze zouden erop kunnen wijzen dat een oorzakelijk verband bestaat tussen de slaap en de glykemieregeling. Die hypothese zou verder moeten worden onderzocht in een prospectieve studie met objectieve meting van de slaapparameters.
B Mokhlesi et al. Diabetes Care. 2 mei 2019 (online gepubliceerd voor de papieren versie]. http://care.diabetesjournals.org/content/early/2019/05/03/dc19-0298