Type 1- of type 2-diabetes, leeftijd is geen betrouwbare discriminerende factor
Als u denkt dat diabetes na de leeftijd van 30 jaar synoniem is met type 2-diabetes, vergist u zich in 20% van de gevallen.
Een Engelse groep heeft de prevalentie en de kenmerken van type 1-diabetes met een ernstige endogeen insulinetekort gediagnosticeerd na de leeftijd van 30 jaar bepaald en heeft onderzocht of die patiënten in de klinische praktijk op dezelfde manier worden gediagnosticeerd en behandeld als patiënten met type 1-diabetes.
In de DARE-studie (Diabetes Alliance for Research in England) zaten 583 patiënten bij wie de diagnose van diabetes was gesteld na de leeftijd van 30 jaar en die werden behandeld met insuline.
In die groep van 583 patiënten hebben ze gezocht naar patiënten bij wie een diagnose van type 1-diabetes kon worden gesteld op grond van een ernstig endogeen insulinetekort (gedefinieerd als een niet-nuchtere C-peptidespiegel < 200 pmol/l en het starten van insulinetherapie binnen 3 jaar na het stellen van de diagnose van diabetes).
Die patiënten werden vergeleken met 306 type 2-diabetespatiënten (bewaarde endogene insulinesecretie te oordelen naar een niet-nuchtere C-peptidespiegel > 600 pmol/l) bij wie de diagnose was gesteld na de leeftijd van 30 jaar en die werden behandeld met insuline, en met 220 patiënten met een ernstig endogeen insulinetekort bij wie de diagnose was gesteld voor de leeftijd van 30 jaar.
123 (21%) van de 583 patiënten die werden behandeld met insuline en bij wie de diagnose van diabetes was gesteld voor de leeftijd van 30 jaar, beantwoordden aan de criteria die de vorsers hadden gekozen om een diagnose van type 1-diabetes te stellen. 38% van die 123 patiënten kreeg geen insuline op het ogenblik dat de diagnose van diabetes werd gesteld, en in bijna de helft van de gevallen (47%) was een diagnose gesteld van type 2-diabetes.
De studie toont aan dat patiënten bij wie snel insuline moet worden gestart, zeer waarschijnlijk een ernstig endogeen insulinetekort vertonen. 85% van de patiënten met een ernstig endogeen insulinetekort had insuline nodig binnen een jaar na de diagnose, en 47% van de patiënten die aanvankelijk geen insuline kregen, is insuline moeten starten binnen 3 jaar na het stellen van de diagnose.
De klinische en laboratoriumkenmerken van de type 1-diabetespatiënten waren vergelijkbaar ongeacht of de diagnose werd gesteld voor of na de leeftijd van 30 jaar. Het belangrijkste verschil was dat de waarschijnlijkheid van het stellen van een diagnose van type 1-diabetes significant lager was als de diagnose van diabetes werd gesteld na de leeftijd van 30 jaar (71% versus 100%, p < 0,001).
Twee lessen om te onthouden:
- Bij 30-plussers met diabetes wordt de diagnose van type 1-diabetes vaak gemist. Daarom het advies om vaker de C-peptidespiegel te meten.
- Patiënten bij wie insuline moet worden gestart binnen 3 jaar na het stellen van de diagnose van diabetes, lopen een hoog risico op type 1-diabetes, ongeacht de initiële diagnose.
NJ Thomas et al. Diabetologia, 10 april 2019 [online gepubliceerd voor de papieren versie].