Op naar volledige heling bij de ziekte van Crohn
Biologische geneesmiddelen hebben de prognose van de ziekte van Crohn grondig gewijzigd. Nu is het mogelijk een (bijna) volledige heling van de letsels te bewerkstelligen.
Endoscopische heling van het slijmvlies correleert met goede klinische resultaten bij de ziekte van Crohn, maar het effect van transmurale heling op de prognose op lange termijn was nog niet bekend.
Italiaanse vorsers hebben een prospectieve studie uitgevoerd bij patiënten met een ziekte van Crohn die gedurende twee jaar met TNF-alfa-antagonisten werden behandeld. De vorsers hebben de klinische resultaten na één jaar geëvalueerd (klinische remissie zonder steroïden, ziekenhuisopname en noodzaak tot heelkundige ingreep) naargelang de patiënten een transmurale heling (dikte van de colonwand ≤ 3 mm bij echografie), heling van het slijmvlies of geen heling vertoonden.
Van de 218 geëvalueerde patiënten vertoonden er 68 (31,2%) een transmurale heling, 60 (27,5%) heling van het slijmvlies en 90 (41,3%) geen heling.
Transmurale heling correleerde met een hoger percentage klinische remissie zonder steroïden (95,6%), een lager aantal ziekenhuisopnames (8,8%) en minder noodzaak tot chirurgie (0%) na één jaar dan heling van enkel het slijmvlies (respectievelijk 75%, 28,3% en 10%) en geen heling (respectievelijk 41%, 66,6% en 35,5%) (p in beide gevallen <0,001).
Transmurale heling correleerde ook met een langere tijd tot een klinische relaps (HR 0,87; p = 0,01), ziekenhuisopname (HR 0,88; p = 0,002) en chirurgische interventie (HR 0,94, p = 0,008) dan heling van enkel het slijmvlies.
Bij de patiënten die de behandeling hebben stopgezet, correleerde een transmurale heling ook met betere klinische resultaten na één jaar dan heling van het slijmvlies (p = 0,01). De onderzoekers concluderen dat transmurale heling zeker een ambitieuze therapeutische doelstelling is, maar wel een die correleert met betere klinische resultaten dan heling van het slijmvlies en dat die resultaten langer aanhouden na stopzetting van de behandeling.
F Castiglione et al. Aliment Pharmacol. Ther. 2019; 49: 1026-39. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/apt.15190