Nut van genetisch onderzoek bij slokdarmkanker
Een gedetailleerde mapping van de mutaties die meespelen bij de pathogenese en de evolutie van een slokdarmadenocarcinoom biedt nieuwe therapeutische perspectieven en uitzicht op een behandeling op maat.
Vorsers van het centrum voor kankeronderzoek van de Universiteit van Cambridge hebben een sequencing van het volledige genoom uitgevoerd om alle genen die coderen voor eiwitten te registreren, en mutaties van die genen op te sporen bij 551 patiënten met een slokdarmadenocarcinoom, een van de frequentste slokdarmkankers in Europa.
De vorsers hebben 77 genen en 21 niet-coderende zones in het genoom teruggevonden die meespelen bij het ontstaan van een adenocarcinoom. Gemiddeld bevatte elke tumor 4,4 genetische afwijkingen. Interessant is dat 99% van de onderzochte patiënten mutaties vertoonden die een rol hebben gespeeld bij de pathogenese van hun kanker en in meer dan de helft van de gevallen waren die mutaties gevoelig voor CDK4/6-remmers, geneesmiddelen die in de oncologie al worden gebruikt, met name bij de behandeling van borstkanker. Het lijkt wenselijk om klinische studies op te starten om het nut van CDK4/6-remmers bij de behandeling van een slokdarmadenocarcinoom te evalueren.
Nog twee andere belangrijke punten. De onderzoekers hebben vastgesteld dat vrouwen vaker mutaties van het KRAS-gen vertoonden dan mannen. Dat zou erop kunnen wijzen dat vrouwen een ander subtype van slokdarmkanker vertonen en in voorkomend geval zouden ze in aanmerking kunnen komen voor meerdere geneesmiddelen die hun prognose zouden kunnen verbeteren.
Anderzijds stellen de onderzoekers dat hun studies ten goede zouden moeten komen aan de oudste patiënten. Die lopen een bijzonder hoog risico, maar zijn vaak algemeen niet goed genoeg om de huidige behandeling van chirurgie, radiotherapie en chemotherapie te ondergaan.
AM Frankell et al. Nat Genet. 2019 Feb 4. [Online gepubliceerd voor de papieren versie]. https://www.nature.com/articles/s41588-018-0331-5