Hepatitis C en risico met direct werkende antivirale middelen
Er is geen eensgezindheid over de behandeling van een hepatitis C-virusinfectie met direct werkende antivirale middelen bij patiënten met een hepatocellulair carcinoom aangezien direct werkende antivirale middelen mogelijk negatieve invloed hebben op het risico op recidief en de agressiviteit van de tumor.
De auteurs hebben daarom een grootschalig, retrospectief cohortonderzoek uitgevoerd bij 793 HCV-geïnfecteerde patiënten met een hepatocellulair carcinoom bij wie tussen januari 2013 en december 2017 een complete remissie kon worden verkregen dankzij de behandeling (resectie, lokale ablatie, chemo-embolisatie, transarteriële radio-embolisatie of radiotherapie). De onderzoekers hebben de aspecten van het recidief van HCC vergeleken bij 304 patiënten (38,3%) die waren behandeld met direct werkende antivirale middelen, en 489 patiënten (61,7%) die geen direct werkende antivirale middelen hadden gekregen.
Een recidief van hepatocellulair carcinoom werd gedocumenteerd bij 128 patiënten die waren behandeld met direct werkende antivirale middelen (42,1%) (en bij 52 patiënten is het recidief snel opgetreden, binnen een jaar na de complete remissie), en bij 288 patiënten die geen direct werkende antivirale middelen hadden gekregen (en bij 227 patiënten ging het om een vroeg recidief).
De behandeling met direct werkende antivirale middelen correleerde niet met een recidief van hepatocellulair carcinoom (risicoverhouding 0,90, 95% BI 0,70-1,16) noch met een vroeg recidief van hepatocellulair carcinoom (risicoverhouding 0,96, 95% BI 0,70-1,34). Na correctie voor de plaats van de studie, de leeftijd, het geslacht, de Child-Pugh-score, het alfafoetoproteïnegehalte, de tumorale belasting en de behandeling van het hepatocellulair carcinoom werd geen significante correlatie vastgesteld tussen een behandeling met direct werkende antivirale middelen en een recidief in het algemeen (HR 0,90; 95% BI 0,70-1,16) of een vroeg recidief (HR 0,96; 95% BI 0,70-1,34).
De meeste recidieven waren conform de criteria van Milaan, zowel bij de patiënten die een behandeling met direct werkende antivirale middelen hadden gekregen, als bij de patiënten die er geen hadden gekregen: respectievelijk 74,2% en 78,8% (p = 0,23).
De verschillen waren wel niet statistisch significant, maar het aantal patiënten waarbij een in opzet curatieve behandeling kon worden gegeven voor het recidief, was toch hoger in de groep die direct werkende antivirale middelen had gekregen (32,0% versus 24,6%), en die behandeling resulteerde vaker in een complete of partiële remissie (45,3% versus 41,0%).
AG Singal et al. Gastroenterology. 2019 Jan 17. [Online gepubliceerd voor de papieren versie]. https://www.gastrojournal.org/article/S0016-5085(19)30057-5/fulltext