Antistollingstherapie, PPI's en risico van maag- en darmbloeding
De onderzoekers hebben daarvoor de gegevens doorgenomen van meer dan 1,6 miljoen mensen (gemiddelde leeftijd 76 jaar), bij wie 1,7 miljoen keer een nieuwe orale antistollingstherapie was gestart, in 75% van de gevallen wegens atriumfibrillatie.
Tijdens een follow-up van meer dan 754.000 persoonsjaren bedroeg de gecorrigeerde incidentie van ziekenhuisopname wegens hoge maag- en darmbloeding 115/10.000 persoonsjaren bij de patiënten die een nieuw anticoagulans (apixaban, dabigatran, rivaroxaban) of warfarine hadden gekregen zonder concomitante inname van protonpompremmer. Het risico op ziekenhuisopname wegens maag- en darmbloeding was het hoogst met rivaroxaban (144/10.000 persoonsjaren) en het laagst met apixaban (73/10.000 persoonsjaren).
Als de patiënten eveneens een protonpompremmer hadden gekregen, was de incidentie van ziekenhuisopname wegens maag-darmbloeding significant lager (76.000 persoonsjaren, HR 0,66). Het verschil was het grootst met dabigatran (HR 0,49).
Dat alles wijst erop dat het risico op maag-darmbloeding bij bejaarden afhangt van het type anticoagulans en van de al dan niet concomitante inname van een protonpompremmer. Het is dan ook wenselijk het bloedingsrisico te evalueren door een gastro-intestinale evaluatie voor je een perorale antistollingstherapie start.
WA Ray et al. JAMA. 2018; 320: 2221-30. https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2717474