Invloed van pijn op beleving hiv-geïnfecteerde patiënten
Een steekproef uitgevoerd in Ierland en het Verenigd Koninkrijk leert dat pijn integraal deel uitmaakt van het dagelijkse leven van hiv-geïnfecteerde patiënten, vooral bij de 'overlevenden' en dat de pijn belangrijke invloed heeft op hun psyche, hun levenskwaliteit en hun beroepsleven om dan nog niet te spreken van de uitgaven voor gezondheidszorg.
We durven het weleens te vergeten, maar leven met hiv is synoniem met dagelijks pijn hebben ondanks de fantastische aanwinsten in de antiretrovirale behandeling. De belangrijkste oorzaken van pijn zijn neuropathie, spijsverteringsklachten, mond- en keelproblemen, spierpijn, hoofdpijn en migraine en uiteraard bot- en gewrichtspijn. Wat is de prevalentie van pijn en wat zijn de gevolgen ervan? Daar is weinig ernstig onderzoek naar uitgevoerd. Interessant is daarom een grote, observationele studie uitgevoerd bij meer dan 1.300 patiënten, die in drie even grote groepen werden ingedeeld: hiv-geïnfecteerde patiënten van 50 jaar of ouder, patiënten van 50 jaar of ouder zonder hiv-infectie en hiv-geïnfecteerde patiënten jonger dan 50 jaar.
Prevalentie
De prevalentie van pijn was significant hoger bij de hiv-geïnfecteerde patiënten van 50 jaar en ouder (49%) dan bij jongere hiv-geïnfecteerde patiënten (38%) en patiënten van 50 jaar of ouder zonder hiv-infectie (40%). Vrouwen en heteroseksuele patiënten klaagden vaker van pijn. Die hoge prevalentie van pijn bij 50-plussers is volgens de onderzoekers minstens ten dele toe te schrijven aan leeftijdsgebonden problemen en de antiretrovirale behandelingen van de eerste generatie, die veel agressiever en schadelijker voor de gezondheid waren.
Meerdere invloeden
De pijn heeft belangrijke invloed op meerdere niveaus.
14% van de patiënten vertoonde vaak werkverlet, vooral in de groep van de hiv-geïnfecteerde patiënten van 50 jaar of ouder. Ongeveer een derde van de patiënten was langdurig werkloos, op vervroegd pensioen en/of kreeg een invaliditeitsuitkering, wat tweemaal meer was dan in de algemene bevolking van dezelfde leeftijd.
Bij elke evaluatie van de levenskwaliteit was het welzijn minder goed, vooral bij de oudste hiv-geïnfecteerde patiënten.
Dagelijks pijn hebben blijkt ook invloed te hebben op de geestelijke gezondheid. Van de jonge of oudere hiv-geïnfecteerde patiënten vertoonde 60% depressieve symptomen tegenover slechts 37% van de patiënten zonder hiv-infectie.
Tot besluit, pijn is een belangrijk element van het klinische beeld van hiv-geïnfecteerde patiënten, vooral bij 50-plussers. Vandaar het belang van een betere opsporing en behandeling van die pijnsyndromen op spreekuur in hiv-centra, bij de huisarts of de verschillende specialisten die dergelijke patiënten volgen.
Sabin CA et al. AIDS, oktober 2018, online gepubliceerd op de website van het tijdschrift.