Impact op botdichtheid twee jaar na overschakeling naar dolutegravir
Meerdere studies hebben aangetoond dat proteaseremmers, tenofovir (TDF, TAF) en raltegravir invloed hebben op de botdichtheid. Er is echter weinig bekend over het effect van dolutegravir en andere integraseremmers. Daarom hebben Italiaanse vorsers de gegevens van de patiënten van de DOLUTILITY-studie doorgenomen.
De Italiaanse vorsers hebben hun retrospectief onderzoek uitgevoerd met 1.039 patiënten die hadden deelgenomen aan de DOLUTILITY-studie. Ze hebben enkel de patiënten gehandhaafd bij wie de botdichtheid was gemeten binnen zes maanden na overschakeling op een schema op basis van dolutegravir en na twee jaar follow-up. De botdichtheid moest met hetzelfde toestel zijn gemeten en door dezelfde onderzoeker zijn geïnterpreteerd.
Gevolg van die strikte, maar noodzakelijke inclusiecriteria: slechts 83 patiënten voldeden aan de eisen van de vorsers. Bij de patiënten die een drievoudige combinatietherapie kregen met dolutegravir/abacavir/lamivudine, was de botdichtheid van het femur na twee jaar met 2,04% gestegen. Bij de patiënten die een tweevoudige combinatietherapie kregen met dolutegravir/lamivudine, was de botdichtheid in de lumbale wervels met 3,17% gestegen. Bij de patiënten die een tweevoudige combinatietherapie kregen met dolutegravir en geboost darunavir, was de botdichtheid van het femur gestegen met 1,26% en die van de lumbale wervels met 1,14%.
In de groep die een drievoudige combinatietherapie kreeg met dolutegravir en tenofovir, was de botdichtheid na twee jaar follow-up gedaald met 3,12%, zelfs na overschakeling van TDF op TAF na een jaar. De bewijskracht van deze retrospectieve studie bij een klein aantal patiënten is uiteraard beperkt, maar het ziet ernaar uit dat een behandeling op basis van dolutegravir zonder TAF/TDF de gezondheid van het bot verbetert over een periode van twee jaar.
Piscaglia M. et al. P162, HIV Glasgow 2018.