Geestelijke gezondheid en stigmatisering van jonge hiv-patiënten

Stigmatisering en stoornissen van de geestelijke gezondheid hebben belangrijke invloed op het ziekteverloop (opsporing, starten van de behandeling en retentie van de behandeling), op het naleven van de behandeling in het dagelijkse leven en op de levenskwaliteit van hiv-geïnfecteerde patiënten, vooral jonge patiënten, die het virus in utero hebben opgelopen of als gevolg van seksueel risicogedrag of een verslaving.
Oekraïense vorsers hebben de impact daarvan geanalyseerd en hebben ook gezocht naar de epidemiologische en maatschappelijke factoren die ten grondslag liggen aan de stigmatisering en de psychologische afwijkingen, teneinde een efficiënt therapeutisch beleid op maat uit te stippelen.
De auteurs hebben een vertrouwelijke steekproef uitgevoerd bij jonge hiv-geïnfecteerde patiënten: enerzijds een groep van 104 patiënten van gemiddeld 15,5 jaar die het hiv in utero hadden opgelopen en die sinds gemiddeld 12,3 jaar werden behandeld (97% werd nog altijd behandeld), en een groep van 100 patiënten die het hiv hadden opgelopen als gevolg van hun seksuele gedrag of intraveneus drugsgebruik. Die laatste patiënten waren gemiddeld 23 jaar oud, werden behandeld sinds gemiddeld een jaar en 66% kreeg nog altijd een antiretrovirale behandeling.
Bijna de helft van de respondenten verklaarde angstig te zijn. Er was geen groot verschil naargelang van de wijze van besmetting of het geslacht. 42% rapporteerde emotionele problemen, waarvoor geen specifieke follow-up of behandeling was voorgesteld.
De belangrijkste factoren die angst in de hand werkten, waren: een belangrijke stigmatisering wegens de hiv-infectie, een lage zelfachting, minder dan 350 CD4-cellen/mm³, een hoge mate van hulpbehoevendheid en niet over iemand in de naaste omgeving beschikken die op de hoogte was van de hiv-infectie.
Intraveneuze toediening van drugs is in grote mate verantwoordelijk voor de achteruitgang van de geestelijke gezondheid bij patiënten die het hiv hebben opgelopen als gevolg van hun gedrag. Belangrijke maatregelen om de angststoornissen van die jonge patiënten te verlichten zijn volgens de auteurs: de screening op en de behandeling van psychologische afwijkingen op het hiv-spreekuur verbeteren, stigmatisering tegengaan en de zelfachting verhogen.
Ref: Durteste M. et al. Abstract O224, HIV Glasgow 2018.