Onderbreking van een behandeling met integraseremmers
Een retrospectieve studie van Canadese vorsers bevestigt dat behandelingsschema's die gebaseerd zijn op een integraseremmer, goed worden verdragen en zelden worden onderbroken.
De studie die in het tijdschrift AIDS werd gepubliceerd, betreft de toediening van raltegravir, dolutegravir en elvitegravir/cobicistat bij 1.344 hiv-geïnfecteerde patiënten, van wie de meeste (85%) al een andere antiretrovirale behandeling hadden gekregen. Tijdens een follow-up van twee jaar bedroeg de incidentie van bijwerkingen 2,91 per 100 patiëntjaren in de raltegravirgroep, 2,96 per 100 patiëntjaren in de dolutegravirgroep en 5,94 per 100 patiëntjaren met elvitegravir/cobicistat.
De frequentste bijwerkingen van dat laatste schema waren gastro-intestinale bijwerkingen. Er zijn vaker neuropsychiatrische bijwerkingen opgetreden met dolutegravir dan met de andere twee integraseremmers, maar het verschil was niet statistisch significant. Een ander interessant resultaat betreft het aantal patiënten dat de antiretrovirale behandeling heeft stopgezet wegens bijwerkingen: 4,4% in de raltegravirgroep, 5,2% in de dolutegravirgroep en 9,6% in de groep die werd behandeld met elvitegravir/cobicistat.
Een lage incidentie van bijwerkingen en weinig patiënten die de behandeling stopzetten wegens bijwerkingen ... dat alles bevestigt de goede veiligheid van die klasse van antiretrovirale middelen. Elvitegravir-cobicistat doet het wat dat betreft, echter duidelijk minder goed.
Ref: Lepik KJ et al. AIDS 2018;32(7):903-912.