Zwangerschap en hiv: hoe verzoenen met late antiretrovirale behandeling?
In de DolPHIN-1-studie, die werd uitgevoerd in Afrika, was het aantal vrouwen waarbij de virale belasting onmeetbaar laag werd, hoger met een antiretrovirale behandeling op basis van dolutegravir dan met een klassieke behandeling op basis van efavirenz als de behandeling laat, tijdens het derde trimester van de zwangerschap, werd gestart.
In Zuid-Afrika begint ongeveer 20% van de seropositieve zwangere vrouwen de antiretrovirale behandeling te laat, vaak pas in het derde trimester van de zwangerschap, wat grote gevolgen heeft voor het toekomstige kind. Bij de moeder zou de virale belasting voor de bevalling onmeetbaar laag moeten zijn. Dat is inderdaad een conditio sine qua non om te voorkomen dat de moeder het hiv zou overdragen op haar baby.
In Amsterdam werd een verkennende, gerandomiseerde studie gepresenteerd, die werd uitgevoerd bij 60 vrouwen die de antiretrovirale behandeling pas in het derde zwangerschapstrimester waren gestart. Het aantal vrouwen waarbij het virus twee weken na de bevalling onderdrukt was (< 50 kopieën/ml), was veel hoger met een schema op basis van dolutegravir dan met een klassiek schema op basis van efavirenz (69% vs. 39%).
De mediane tijd tot onderdrukking van het virus was ongeveer de helft korter bij de vrouwen van de dolutegravirgroep dan bij de vrouwen in de efavirenzgroep: respectievelijk 28 en 84 dagen. Momenteel is de rekrutering gestart voor een grotere studie om die gegevens te bevestigen. Dat zou kunnen uitmonden in nieuwe richtlijnen voor de behandeling van zwangeren die de behandeling laat starten.
Ref.: Orrell C. et al. Abstract THAB0307LB, International AIDS Conference 2018, Amsterdam.