Nut van endoscopische follow-up barrettoesofagus
De richtlijnen raden een endoscopische bewaking aan van patiënten met een barrettoesofagus om de patiënten met dysplasie te identificeren en om tijdig een adenocarcinoom op te sporen, dat dan endoscopisch kan worden behandeld. Het effect van die follow-up op de overleving is echter niet bekend.
Een Amerikaanse groep heeft de literatuur doorgenomen en een meta-analyse uitgevoerd om het effect van endoscopische bewaking van een barrettoesofagus op de sterfte aan slokdarmkanker (primair eindpunt), de totale sterfte en het kankerstadium op het ogenblik van de diagnose (secundaire eindpunten) te evalueren.
De balans is vrij mager:
- In het enige casus-controleonderzoek had de surveillance geen effect op de sterfte aan slokdarmkanker.
- In een meta-analyse van vier cohortonderzoeken waren de sterfte aan slokdarmkanker en de totale sterfte significant lager met surveillance: het relatieve risico bedroeg respectievelijk 0,60 en 0,75.
- De sterfte aan slokdarmkanker en de totale sterfte waren significant lager met surveillance in een meta-analyse van 12 cohortonderzoeken die detectie door surveillance hebben vergeleken met detectie op grond van symptomen (relatief risico respectievelijk 0,73 en 0,59).
De onderzoekers erkennen dat bias en vertekenende factoren de verschillen in het voordeel van surveillance geheel of gedeeltelijk zouden kunnen verklaren.
Eén zekerheid, met surveillance kan je kankers in een vroeger stadium detecteren, maar de impact ervan op de sterfte moet nog nader worden geëvalueerd. Momenteel loopt een gerandomiseerde studie die specifiek het effect van surveillance op de sterfte onderzoekt. U vindt meer details in het artikel dat vrij en gratis toegankelijk is.
DC Codipilly et al. Gastroenterology. 2018; 154: 2068-86.e5 https://www.gastrojournal.org/article/S0016-5085(18)30225-7/fulltext