Voorschrijfgedag evolueert bij type 2-diabetes
Het therapeutische arsenaal voor type 2-diabetes is de laatste jaren flink gespekt. Naast metformine en de sulfonylureumderivaten beschikken we nu over DPP-4-remmers, GLP-1-receptoragonisten en SGLT2-remmers. Hoe is het voorschrijfgedrag van antidiabetica geëvolueerd tegen de achtergrond van de richtlijnen?
In Diabetes Care werd een studie gepubliceerd die werd uitgevoerd bij 3,4 miljoen type 2-diabetespatiënten die tussen 2005 en 2016 door meer dan 35.000 artsen werden gevolgd. Metformine staat op de eerste plaats: 60% van de voorschriften in 2005 en 77% in 2016. Sulfonylureumderivaten worden almaar minder voorgeschreven: van 20% in 2005 tot 8% in 2016. Glitazones waren in 2005 nog goed voor 11% van de voorschriften, maar dat cijfer is in 2016 gedaald tot minder dan 4%.
DPP-4-remmers en SGLT2-remmers worden niet als eerstelijnstherapie voorgeschreven. Wat de tweedelijnstherapie betreft, is het gebruik van sulfonylureumderivaten significant gedaald: van 60% in 2005 tot 46% in 2016. Ook het gebruik van glitazones is flink gedaald. DPP-4-remmers worden dan weer vaker gebruikt: 14% van de voorschriften in 2010 en 20% in 2016. Insuline wordt almaar vaker voorgeschreven: 12% van de voorschriften in 2010 en 17% in 2016.
SGLT2-remmers worden even vaak voorgeschreven als DPP-4-remmers: 7% van de voorschriften. Tot besluit, metformine is de eerstelijnstherapie. Sulfonylureumderivaten houden goed stand ondanks alle bezwaren met betrekking tot die farmacotherapeutische categorie. SGLT2-remmers hebben de wind in de zeilen als tweedelijnstherapie en zouden DPP-4-remmers kunnen verdringen. Toch even de puntjes op de i zetten, deze studie weerspiegelt het voorschrijfgedrag van Noord-Amerikaanse artsen.
Ref. Montvida O. et al. Diabetes Care 2018;41:69-78.