Waarom verlagen SGLT2-remmers de cardiovasculaire sterfte?
In de EMPA-REG OUTCOME-studie, een pivotale studie die werd gepubliceerd in 2015, verlaagde empagliflozine, een SGLT2-remmer, de cardiovasculaire sterfte bij type 2-diabetespatiënten met een hoog cardiovasculair risico met 38%. Hoe leg je dat uit?
De onderzoekers wringen zich in bochten om daar een verklaring voor te vinden. De conclusie van de EMPA-REG OUTCOME-studie is in elk geval bijzonder interessant, ook al omdat de studie eigenlijk was ontworpen om de cardiovasculaire veiligheid van empagliflozine aan te tonen. (De FDA eist immers dat de cardiovasculaire veiligheid van nieuwe orale antidiabetica wordt bewezen.) Een Amerikaanse groep heeft de gegevens opnieuw geanalyseerd en heeft ontdekt dat het hematocriet met 3% was gestegen bij de patiënten van de empagliflozinegroep. Dat wijst op een inkrimping van het plasmavolume. De cardiovasculaire sterfte daalde al vanaf het eerste trimester. Dat kan dus niet worden toegeschreven aan een daling van het HbA1c-gehalte of de bloeddruk.
De preliminaire gegevens moeten wel nog worden bevestigd, maar het lijkt er dus op dat de gunstige effecten van empagliflozine minstens ten dele te danken zouden zijn aan een inkrimping van het volume lichaamsvocht. Er werd geen daling van de incidentie van myocardinfarct of cerebrovasculair accident waargenomen. Er moeten dus andere verklaringen zijn: een effect op de hartfrequentie en het hartritme met een daling van de incidentie van plotselinge dood, een effect op de nieren, een effect op de bloeddruk, ...
Ref: 1.Inzucchi SE, et al. Diabetes Care. 2018 Feb;41(2):356-363. doi: 10.2337/dc17-1096. Epub 2017 Dec 4.