Vaginale flora en hoger risico op hiv-infectie
De vraag rijst of bepaalde bacteriën in de vaginale flora het risico op het oplopen van een hiv-infectie kunnen verhogen als ze in grote hoeveelheid voorkomen. Een onderzoek bij Afrikaanse vrouwen met een bacteriële vaginose duidt zeven mogelijke schuldigen aan.
Amerikaanse vrouwen betalen een zware tol aan hiv. In 2015 waren vrouwen goed voor 56% van de nieuw gediagnosticeerde hiv-infecties. Een mogelijke verklaring daarvoor zou kunnen zijn dat een bacteriële vaginose de overdracht van het hiv bij die vrouwen in de hand zou kunnen werken. Er zijn echter nog geen tastbare bewijzen van een link tussen een bacteriële vaginose en transmissie van het virus en ook zijn de belangrijkste schuldigen nog niet bekend. Ter herinnering, een bacteriële vaginose is geen infectie en geen soa. Het is een onevenwicht van de vaginale flora waarbij de beschermende bacillen van Döderlein (Lactobacillus acidophilus vaginalis) verdwijnen.
Bacteriële vaginose komt niet alleen voor bij Afrikaanse vrouwen, maar wordt ook teruggevonden bij 20-30% van de Amerikaanse en Europese vrouwen, bij 16% van de zwangere vrouwen en bij meer dan 60% van de vrouwen met een soa. Bij analyse van de vaginale flora van hiv-geïnfecteerde vrouwen en vrouwen zonder hiv-infectie met DNA-sequencing en bepaling van de hoeveelheid van de verschillende bacteriën in die flora hebben de onderzoekers een dosis-responsrelatie vastgesteld met zeven bacteriën. Met andere woorden, hoe groter de hoeveelheid van die zeven bacteriën in de vaginale flora, des te groter het risico op hiv-infectie. De namen van enkele schuldigen zijn Parvimonas type 1 en Gemella asaccharolytica. Die blijken de sterkste indicatoren van een hiv-infectie te zijn.
Dit is een belangrijke studie. Ze toont aan dat niet alleen de aanwezigheid van die bacteriën, maar ook de absolute hoeveelheid ervan in de vaginale flora belangrijk zijn. Die bacteriën veroorzaken een laaggradige ontsteking, die een hiv-infectie in de hand werkt. Het risico werd teruggevonden in de onderzochte drie groepen: sekswerkers (met inbegrip van transgenders), vrouwen van serodiscordante koppels en zwangere vrouwen of vrouwen die pas waren bevallen. Een bacteriële vaginose en bepaalde componenten ervan blijken dus een hiv-infectie in de hand te werken. Als die gegevens worden bevestigd, zou dat ons op het spoor kunnen zetten van nieuwe strategieën om een hiv-infectie te voorkomen.
Ref.: McClelland R.S. et al. Lancet Infectious Diseases, online 25/01/2018.