Barrettoesofagus, de surveillance beter richten
De endoscopische follow-up van patiënten met een barrettoesofagus is 'suboptimaal'. Om daar iets aan te doen, heeft een groep de literatuur doorgenomen en een meta-analyse uitgevoerd om na te gaan welke patiënten het hoogste risico lopen. Dat zouden dan de patiënten zijn die je zeker goed moet volgen.
De auteurs hebben hun meta-analyse uitgevoerd uitgaande van 20 studies bij in het totaal bijna 75.000 patiënten (1.231 gevallen van progressie). Het ging om studies uitgevoerd bij patiënten met een barrettoesofagus zonder of met laaggradige dysplasie waarin factoren met een voorspellende waarde ten aanzien van progressie werden vermeld.
In die studie correleerde progressie significant met een hogere leeftijd, het mannelijke geslacht, roken of een voorgeschiedenis van roken en de grootte van het aangetaste segment. De belangrijkste voorspeller was evenwel het bestaan van een laaggradige dysplasie: die verviervoudigde het risico op progressie.
Patiënten die die kenmerken vertonen, zouden dus logischerwijze beter moeten worden gevolgd of zouden een geschikte endoscopische behandeling moeten krijgen.
In de studie correleerde de inname van protonpompremmers of statines met een ongeveer 50% lager risico op progressie. Maar anderzijds verhoogde noch alcoholconsumptie noch obesitas het risico op progressie.