Type 2-diabetes: analyse van drie klassen antidiabetica
Zijn SGLT2-remmers, DPP-4-remmers en GLP-1-agonisten even effectief? Het antwoord vindt u in deze analyse van 25 gerandomiseerde klinische studies bij in het totaal 14.619 patiënten en de DURATION-studie.
SGLT2-remmers in monotherapie of in combinatie met metformine verlagen het HbA1c-gehalte (- 0,24%), de nuchtere glykemie (- 18 mg/dl) en het lichaamsgewicht (- 2,38 kg) meer dan DPP-4-remmers zonder het risico op hypoglykemie te verhogen (RR = 1,19). Is er een verschil tussen SGLT2-remmers en GLP-1-agonisten bij patiënten met een type 2-diabetes die niet onder controle is?
De DURATION-8-studie1 toont aan dat een combinatie van exenatide plus dapagliflozine na metformine de diabetes beter onder controle brengt en het gewicht sterker doet dalen dan elk geneesmiddel apart. Het HbA1c-gehalte daalde met 2% met de combinatietherapie (0,4% meer dan met exenatide alleen en 0,6% meer dan met dapagliflozine alleen). Bi de patiënten die de combinatietherapie kregen, daalde het gewicht met 3,41 kg. Bij de patiënten die exenatide alleen kregen, was dat 1,54 kg en bij de patiënten die dapagliflozine alleen kregen, 2,19 kg.
Ook de andere eindpunten (nuchtere glykemie, daling van de SBD, percentage patiënten dat het streef-HbA1c-gehalte van 7% bereikte) waren beter met de combinatietherapie. Op lange termijn mag je ook niet de gunstige cardiovasculaire effecten van die geneesmiddelen vergeten.
Lancet Diabetes Endocrinol 2016; DOI: 10.1016/ S2213-8587(16)30267-4.