Waaraan sterven bejaarden met type 2-diabetes?
GERODIAB is een Franse, multicentrische, observationele studie die werd uitgevoerd bij 987 patiënten van 70 jaar of ouder (mediane leeftijd 77 jaar, spreiding 73-80) met een type 2-diabetes die bekend was sinds gemiddeld 16 jaar. De patiënten werden consecutief over een periode van een jaar in de studie opgenomen en prospectief gevolgd gedurende vijf jaar.
De onderzoekers hebben de prevalentie van cardiovasculaire complicaties gemeten in het begin van de studie en op het einde van de follow-up en hebben onderzocht in welke mate die complicaties hebben geleid tot de dood.
Tijdens een follow-up van vijf jaar werden 131 (13,3%) patiënten uit het oog verloren en zijn 207 patiënten (21%) overleden. De prevalentie van cardiovasculaire complicaties is tijdens de follow-upperiode met 15% gestegen van 52,6% tot 67,7%. De frequentste complicaties waren coronair lijden (+ 11,6%; 29,5 -> 41,1%), perifeer arterieel lijden (+ 10%; 25,2 -> 35,2%) en aantasting van de supra-aortische slagaders (+ 10,9%; 15,3 -> 26,2%). De prevalentie van CVA was gestegen van 6,3% naar 9,2%. De initiële prevalentie van hartfalen was lager (9,1%), maar was na vijf jaar bijna verdubbeld (19,5%).
Hart- en vaataandoeningen waren de belangrijkste doodsoorzaak (34,3%) en vooral dan hartfalen (14,5% van de sterfte). Hartfalen, perifeer arterieel lijden, amputaties, voetwonden en in mindere mate coronair lijden en cerebrovasculair lijden correleerden significant met het overlijdensrisico.
Bij multivariate analyse voorspelden hartfalen en amputaties het overlijdensrisico het best. De sterke stijging van de prevalentie van vaatcomplicaties in vrij korte tijd en de hoge cardiovasculaire sterfte pleiten voor een doeltreffende preventie en behandeling bij bejaarden met type 2-diabetes.
B Bauduceau et al. Diabetes Care. 2017 Nov 7.[Online gepubliceerd voor de papieren versie].