Gunstige effecten van empagliflozine bij perifeer arterieel lijden
Perifeer arterieel lijden komt vaak voor bij diabetespatiënten en is een krachtige prognostische marker. Daarom werd een specifieke analyse uitgevoerd van die groep, die een zeer hoog risico loopt (21% van het totale aantal patiënten in de EMPA-REG OUTCOME-studie, gelijkmatig verspreid in de twee behandelingsgroepen).
Ter herinnering, de EMPA-REG OUTCOME-studie is een gerandomiseerde, placebogecontroleerde studie die werd uitgevoerd bij meer dan 7.000 type 2-diabetespatiënten die in de secundaire preventie werden behandeld met de gebruikelijke standaardtherapie en die werden gerandomiseerd naar empagliflozine of een placebo.
Empagliflozine verlaagde de cardiovasculaire sterfte snel en significant met 38%, de totale sterfte met 32%, het aantal ziekenhuisopnames wegens hartfalen met 35% en de incidentie van achteruitgang van de nierfunctie met 39%.
In deze EMPAREG-PAD-studie hebben de onderzoekers de cardiovasculaire sterfte, het aantal ziekenhuisopnames wegens hartfalen, een samengesteld eindpunt van cardiovasculaire en hartfalen, de incidentie van achteruitgang van de nierfunctie en de bijwerkingen vergeleken bij de patiënten met en de patiënten zonder perifeer arterieel lijden in beide behandelingsgroepen.
Perifeer arterieel lijden werd gedefinieerd als een voorgeschiedenis van angioplastiek of overbrugging van de onderste ledematen, acute ischemie van de onderste ledematen of amputatie, een arteriële stenose > 50% of een enkel-armindex < 0,9.
Alle cardiovasculaire eindpunten waren stelselmatig beter met empagliflozine dan met placebo en de gunstige effecten werden teruggevonden zowel bij patiënten met als bij patiënten zonder perifeer arterieel lijden. Bij de patiënten met perifeer arterieel lijden was het absolute risico op accidenten weliswaar hoger, maar verlaagde empagliflozine het risico minstens even goed en vaak zelfs nog beter.
In deze studie werd geen verschil in het aantal amputaties waargenomen. Mogelijk is dat toe te schrijven aan het feit dat de patiënten met het zwaarste perifeer arterieel lijden al een amputatie hadden ondergaan. De incidentie van bijwerkingen en van ernstige bijwerkingen was gelijk in de twee behandelingsgroepen en dat zowel bij patiënten met als bij patiënten zonder perifeer arterieel lijden.
Naar de uiteenzetting van S Verma, AHA 2017.