Er zit een circadiaanse klok in onze spieren
Wetenschappers hebben ontdekt dat het lipidenprofiel in de spiercellen verschilt volgens het uur van de dag. Dat betekent dus dat er een biologische klok moet zitten in onze spieren. Die zou een belangrijke rol kunnen spelen bij het regelen van het metabolisme en de ontwikkeling van type 2-diabetes.
Net op het moment dat drie Amerikaanse vorsers de Nobelprijs geneeskunde hebben gekregen voor het ontrafelen van de complexe mechanismen van de biologische klok, hebben Europese (Zwitserse, Britse en Franse vorsers) aangetoond dat er ook een biologische klok actief is in de spieren. De auteurs hebben de "kernklok" van meerdere vrijwilligers gesynchroniseerd door ze te vragen om voor de eigenlijke proef een gegeven voedings- en slaapschema te volgen gedurende een week. Daarna hebben ze om de vier uur gedurende 24 uur wat spierweefsel afgenomen in de dij om de vetsamenstelling te analyseren. Zo hebben ze oscillaties van het lipidenprofiel in de spiercellen over het verloop van de dag vastgesteld.
Om dat te bevestigen, hebben de auteurs humane spiercellen afgenomen en in cultuur gebracht en artificieel gesynchroniseerd met de kernklok door middel van een signalisatiestof die normaliter in het lichaam wordt afgescheiden. Zo hebben ze periodieke schommelingen van het lipidenprofiel in de cellen kunnen vaststellen net zoals bij vrijwilligers. Na ontregeling van het klokmechanisme door remming van de genen die daarvoor verantwoordelijk zijn, verdwenen die periodieke schommelingen.
De wetenschappers denken dat de biologische klok in de spieren gezien haar impact op de lipiden zou kunnen meespelen bij het regelen van de gevoeligheid van de cellen voor insuline. Mocht die hypothese worden bewaarheid, zou die ontdekking belangrijke therapeutische repercussies kunnen hebben, meer bepaald bij type 2-diabetes.
(referentie: PNAS, 25 september 2017, DOI: 10.1073/pnas.1705821114)