Strijd tegen obesitas: een maagballon inslikken werkt
Er wordt veel wetenschappelijk onderzoek verricht naar obesitas. Italiaanse onderzoekers hebben recentelijk aangetoond dat een maagballon een veilige en doeltreffende therapeutische oplossing is om flink te vermageren (1). Het onderzoek werd uitgevoerd bij 42 patiënten die er niet in waren geslaagd om te vermageren met enkel een dieet en die andere behandelingen weigerden omdat ze daarvoor een endoscopie of een anesthesie moesten ondergaan. Het onderzoek werd gepresenteerd op het 24e Europese congres over obesitas, dat van 17 tot 20 mei heeft plaatsgevonden in Porto.
De ballon wordt gevuld met 550 ml vloeistof en kan gemakkelijk worden ingeslikt onder fluoroscopie. Net zoals een gastroplastiek vermindert de ballon de voedselinname doordat hij een groot deel van het maagvolume inneemt. De ballon wordt 16 weken ter plaatse gelaten, waarna hij vanzelf opengaat, leegloopt en uiteindelijk even gemakkelijk via natuurlijke weg wordt geëlimineerd.
De maagballon bewerkstelligt een significante vermagering: de vrijwilligers waren in vier maanden gemiddeld 15,2 kg vermagerd. Toch een kanttekening: na 12 weken restrictief dieet vertraagde de vermagering. De ballon veroorzaakte veeleer matige bijwerkingen. Die behandeling vergt geen zware procedure, anesthesie of heelkundige ingreep.
New Yorkse specialisten hebben een andere, weinig invasieve methode, meer bepaald een endoscopische sleevegastrectomie, geëvalueerd. Ook die methode bleek veilig en doeltreffend te zijn bij mensen die wilden vermageren (2).
We zouden nog twee andere studies over obesitas willen aanhalen. Thaise onderzoekers hebben een verband gevonden tussen bepaalde tandinfecties zoals parodontitis en problemen van overgewicht (3). En een groep van de Universiteit van Navarra in Spanje concludeert dat vervanging van één pint bier per dag door een glas water het risico op obesitas met 20% zou kunnen verlagen (4). Een soortgelijke vaststelling werd gedaan met suikerhoudende dranken: daling van het risico met 15%.
(referenties:
(1) EurekAlert, Public Release, 17 mei 2017,
(2) Gastroenterology, april 2017, DOI: 10.1016/S0016-5085(17)34021-0,
(3) Oral Diseases, 17 mei 2017, DOI: 10.1111/odi.12679,
(4) EurekAlert, Public Release, 17 mei 2017)