Hiv: weldra gedaan met verstoppertje spelen?
De antiretrovirale behandeling zet de hiv-infectie stop, maar daarmee is het virus nog niet helemaal uitgeroeid. Het persisteert in latente toestand in geïnfecteerde CD4+ T-lymfocyten en kan zich zo tientallen jaren lang verborgen houden in reservoirs zonder dat het immuunsysteem dat opmerkt.
Als de medicatie wordt stopgezet, steekt het virus echter weer de kop op en vermenigvuldigt het zich snel. Daarom moeten de patiënten levenslang medicijnen innemen. Tenzij het ooit mogelijk wordt om de "slapende" cellen uit het lichaam van seropositieve patiënten te verwijderen. Zover zijn de wetenschappers nog niet, maar ze hebben onlangs toch een belangrijke ontdekking gedaan. Bij in-vitro-onderzoeken hebben ze immers CD32a ontdekt, een eiwit dat alleen op het oppervlak van geïnfecteerde cellen zit, het CD32a-eiwit.
De Franse groep heeft dat vervolgens bevestigd bij analyse van de bloedmonsters van 12 behandelde aidspatiënten. Nagenoeg alle cellen die de marker tot expressie brachten, droegen het virus. In vitro leidde activering van die cellen tot productie van virussen die in staat waren om gezonde cellen te infecteren. Na eliminatie van die cellen werd de virusproductie sterk uitgesteld.
Dat is een belangrijke doorbraak. Nu moet nog worden aangetoond dat het CD32a-eiwit een goede marker is van de CD4+ T-lymfocyten die niet in het bloed zitten.
(referentie: Nature, 15 maart 2017, doi:10.1038/nature21710)