Uit de hand gelopen ontlastingsreflex?
Patiënten met functionele darmaandoeningen of anorectale afwijkingen kunnen klagen over aandrang voor ontlasting. Na de maaltijd moeten ze dringend naar het toilet. Onderzoekers zochten naar een klinische, psychologische of fysiologische basis hiervoor.
Eten is de belangrijkste stimulans voor gastro-intestinale motiliteit en secretie. Denk aan de kinderstoelen van vroeger... Vandaag heerst er eerder een taboe rond stoelgang waardoor de natuurlijke ontlastingsreflex vaak wordt onderdrukt.
In een prospectieve, observationele studie werden 408 opeenvolgende ambulante patiënten met functionele darm- en/of anorectale stoornissen (74% vrouwen, leeftijd 50,2 ± 15,6 jaar, BMI 24,8 ± 5,0 kg/m²) geïncludeerd. Aan alle deelnemers werd gevraagd om de Rome III-vragenlijsten in te vullen. Ze kregen een score voor depressie en angst en werden fysiologisch geëvalueerd. Van de deelnemers had 21% ontlasting na de maaltijd. Ze scoorden lager op de angstschaal (p=0,032) dan diegenen zonder dringende ontlasting na de maaltijd, maar hadden vergelijkbare scores voor depressie en angstpersoonlijkheid. Fysiologische metingen (anale druk en rectale sensitiviteit) waren vergelijkbaar. Toch was de respons op voedsel groter in alle delen van de dikke darm. De risico's op functionele diarree (OR 2,6; p=0,006) en op het 'levator ani'-syndroom (OR 2,3; p=0,017) waren significant groter. Associatie met het prikkelbaredarmsyndroom werd evenwel niet vastgesteld.
Kortom, klinisch is de stoornis wel bewezen maar de fysiologische parameters zijn normaal. Met alleen een link naar frequentere functionele diarree.
Bouchoucha M. et al. Clinical, psychological, and physiological correlates of patients who defecate after meal. Eur J Gastroenterol Hepatol 2017; 29(2):174-80.
doi: 10.1097/MEG.0000000000000777.