CV complicaties van type 2-diabetes, SUSTAIN-6, moeilijk te beoordelen
Recente studies met empagliflozine, een SGLT2-remmer, en liraglutide, een GLP-1-analoog, hebben aangetoond dat die combinatie de cardiovasculaire prognose verbetert bij patiënten met type 2-diabetes en een hoog risico op cardiovasculaire accidenten.
Bij de patiënten met type 2-diabetes en een hoog cardiovasculair risico was de frequentie van eerste optreden van een item van een samengesteld eindpunt van overlijden, niet-fataal myocardinfarct en niet-fataal cerebrovasculair accident significant lager bij de patiënten die semaglutide kregen, dan bij de patiënten die een placebo kregen. Dat bevestigde de non-inferioriteit van semaglutide.
Dat zijn respectievelijk de tweede en de laatste zin van een artikel in the New England Journal of Medicine over de resultaten van de SUSTAIN-6-studie bij 3.297 patiënten, die werd uitgevoerd om te voldoen aan de eisen van de regelgevende overheden. Die eisen inderdaad voor alle nieuwe antidiabetica studies die de cardiovasculaire veiligheid ervan bewijzen.
De resultaten worden zeer voorzichtig geformuleerd, waarschijnlijk omdat de non-inferioriteit vooral te danken was aan een verlaging van de incidentie van niet-fataal CVA (geen verschil in cardiovasculaire sterfte of in de incidentie van niet-fataal infarct) en omdat een significant hogere incidentie van retinale problemen werd vastgesteld.
De tekst is vrij toegankelijk.
SP Marso et al. N Engl J Med. 2016 Sep 15. [Online gepubliceerd voor de papieren versie]