Type 2-diabetes opsporen met wat speeksel en een smartphone
Elk jaar sterven meer dan twee miljoen mensen tussen 20 en 80 jaar oud, die meestal overgewicht hebben, aan de gevolgen van diabetes of de complicaties daarvan. In 90% van de gevallen, dus veruit de meeste, gaat het om type 2-diabetes.
Als de diagnose van dat type van diabetes, dat 9% van de volwassenen treft, niet tijdig wordt gesteld, kan het belangrijke schade aanrichten aan het hart, de nieren, de bloedvaten, de ogen en de zenuwen.
Meer dan 80% van de mensen die sterven aan de gevolgen van type 2-diabetes woont in ontwikkelingslanden omdat de behandeling daar moeilijker te organiseren is. De huidige hulpmiddelen om de diagnose te stellen en de glykemie te meten zijn immers duur en niet altijd breed beschikbaar.
Onderzoekers van de TEC in het Mexicaanse Monterrey hebben, in samenwerking met een Amerikaans team van de universiteit van Houston, echter een nieuw hulpmiddel ontwikkeld dat daar binnenkort verandering in kan brengen. Het hulpmiddel, dat in de eerste plaats bedoeld is om de preventie te verbeteren in de meest achtergestelde populaties die niet altijd toegang hebben tot zorg, kan snel en efficiënt de aanwezigheid van type 2-diabetes detecteren aan de hand van een biologische biomarker, namelijk een speekselstaal.
Het systeem dat door biologen en informatici werd ontwikkeld, bestaat uit een minipatroon die het speekselstaal bevat en die in een smartphone wordt gestoken. Net zoals bij een zwangerschapstest reageert een bestanddeel in het speeksel van mensen met diabetes met fluorescentie als gevolg van een enzymatische reactie en een technologisch proces dat wordt toegepast op de biologie. De smartphone bevat een specifiek programma dat het positieve resultaat in enkele seconden kan aflezen.
De methode is eenvoudig en goedkoop, en wordt vooral gewaardeerd omdat ze veel minder invasief is dan de naalden die klassiek worden gebruikt om de glykemie te meten.
Het apparaatje zit nog in de ontwikkelingsfase en zou over twee jaar operationeel moeten zijn. De coördinator van het project, dr. Marco Antonio Rite Palomares, hoopt dat de industrie voldoende interesse zal vertonen om het op grote schaal te kunnen produceren, zodat het goed beschikbaar wordt in lage-inkomenslanden.