Een behandeling gericht tegen botmetastasen plus abirateron, een bewezen synergie
Een post-hocanalyse van de COUGAR-studie (COU-AA-302) leert dat een combinatie van abirateron, prednison en een behandeling gericht tegen botmetastasen, veilig is en goed wordt verdragen bij mannen met een castratieresistente, gemetastaseerde prostaatkanker die nog geen chemotherapie hebben gekregen. Een dergelijke combinatietherapie verhoogt de gunstige klinische effecten die worden behaald met abirateron en prednison.
Een castratieresistente, gemetastaseerde prostaatkanker geeft vaak botmetastasen. Een behandeling gericht tegen botmetastasen is dan ook een klassieke component van het therapeutische beleid geworden. De beroemde COUGAR-studie (COU-AA-302) heeft aangetoond dat de combinatie abirateron plus prednisone efficiënter is dan prednison plus een placebo bij patiënten met een castratieresistente, gemetastaseerde prostaatkanker die geen of lichte symptomen vertonen en nog geen chemotherapie hebben gekregen. Deze post-hocanalyse heeft het effect van een concomiterende behandeling gericht tegen botmetastasen onderzocht.
Post-hocanalyse
Het betreft de derde tussentijdse analyse, die was voorzien na overlijden van 45% van de patiënten in de COUGAR-studie. De patiënten werden daarvoor in twee groepen ingedeeld naargelang ze al dan niet tevens een behandeling tegen botmetastasen hadden gekregen. De primaire eindpunten waren de overleving zonder radiografische progressie en de totale overleving. De eindpunten werden geëvalueerd na een mediane follow-up van 27,1 maanden.
Duidelijke klinische voordelen
De auteurs geven toe dat een post-hocanalyse inherente beperkingen vertoont, maar dat ze toch aantoont dat de combinatie abirateron-prednison beter was dan prednison alleen zowel bij patiënten die behandeling gericht tegen botmetastasen kregen, als bij patiënten die er geen kregen. De combinatietherapie verbeterde de totale overleving significant: daling van het overlijdensrisico met 25% bij de patiënten die de combinatietherapie kregen, in vergelijking met de patiënten die geen behandeling gericht tegen botmetastasen kregen (HR = 0,75; p = 0,01). Ook de tijd tot achteruitgang van de algemene toestand nam significant toe (daling van het risico op achteruitgang van de ECOG-score met 20%, HR = 0,80; p < 0,001). De tijd tot het gebruik van opiaten voor pijn als gevolg van botmetastasen was ook langer bij de patiënten die een gerichte behandeling tegen botmetastasen kregen (p = 0,036).
Geen verandering van het veiligheidsprofiel
Bij analyse volgens het principe van intentie tot behandelen was het veiligheidsprofiel van de combinatie abirateron, prednison en een behandeling gericht tegen botmetastasen vrij vergelijkbaar met dat van de combinatie abirateron-prednison. Er werden echter enkele gevallen van aseptische necrose van de kaak (alle graad 1 of 2) waargenomen bij gelijktijdige toediening van een behandeling gericht tegen botmetastasen (minder dan 3% van het totale aantal patiënten).