Behandeling met bisfosfonaten: welk risico op type 2-diabetes?
De opzet van deze studie was te bepalen of het menselijk skelet bijdraagt tot de regeling van de glucosehomeostase. Daartoe werd het effect van een behandeling met bisfosfonaten op het risico op ontwikkeling van type 2-diabetes onderzocht.
De studie was retrospectief (1995-2010) en includeerde patiënten van de Health Improvement Network database uit het Verenigd Koninkrijk, waarin patiënten uit de eerste lijn zijn opgenomen. Bijna 36.000 60-plussers, zonder diabetes bij inclusie, die meer dan één jaar bisfosfonaten namen en meer dan 120.000 gematchte individuen (voor leeftijd, geslacht, BMI, huisartsenprakijk) die geen bisfosfonaten namen, werden geïncludeerd.
50% reductie
Bij de patiënten die bisfosfonaten namen, lag het risico op type 2-diabetes significant lager dan in de gematchte controlegroep (risk ratio 0,52; 0,48-0,56; p<0,0001). De incidentie bleef lager in de verschillende subgroepen versus controlegroep: bij mannen was de risk ratio 0,77; bij vrouwen 0,49; bij patiënten met obesitas 0,54; bij patiënten onder behandeling met corticosteroïden 0,47. Het soort bisfosfonaat maakte geen verschil uit wat incidentie van type 2-diabetes betrof.
Behandelingsduur
Er was wel een evolutie merkbaar in de incidentie van type 2-diabetes naargelang de duur van de bisfosfonaatbehandeling. De auteurs stelden een korte stijging in het risico vast tijdens de eerste 1 tot 2,5 jaren van de behandeling, gevolgd door een progressieve en aanhoudende daling naargelang de behandelingsjaren cumuleerden.