Behandeling van slaapapneu vermindert risico op type 2-diabetes

Heeft behandeling van obstructieve slaapapneu met continue positieve druk beademing (CPAP) een positieve impact op het glucosemetabolisme bij individuen met prediabetes?

18 mei 2015

In deze gerandomiseerde, gecontroleerde studie met twee parallelle groepen werden 39 vrijwilligers met prediabetes en obstructieve slaapapneu geïncludeerd: 26 kregen CPAP gedurende acht uur per nacht in het slaaplabo onder continue supervisie van een technicus, 13 kregen een placebopil. De slaap werd elke nacht geregistreerd in het slaaplabo, maar overdag konden de deelnemers hun gebruikelijke activiteiten buiten het slaaplabo uitoefenen.

Verzamelen van gegevens
De vrijwilligers waren van middelbare leeftijd en hadden allen overgewicht of obesitas. Na randomisatie werd de behandeling 14 dagen aangehouden. Voor en na de testperiode werden een orale en een intraveneuze glucosetolerantietest afgenomen, werd noradrenaline in het bloed gemeten en werd een 24-uursmeting van de bloeddruk thuis uitgevoerd.
In eerste instantie werd gekeken naar de evolutie van de glykemie. Secundaire eindpunten waren nuchtere glykemie, glykemie en insuline na twee uur, insulinegevoeligheid, noradrenaline, acute respons van insuline op glucose en 24-uursbloeddruk.

Beter resultaat met CPAP
Het bloedsuiker van de vrijwilligers die CPAP kregen, was beter onder controle over de hele lijn, en ook de gevoeligheid voor insuline was beter dan bij diegenen die de placebopil kregen. Noradrenaline en bloeddruk waren lager bij deelnemers onder CPAP.
De auteurs besluiten dat het opsporen van een slaapapneusyndroom bij patiënten met hoog risico op diabetes en cardiovasculaire ziekten de moeite loont vermits adequate behandeling van de slaapapneu dit risico kan verminderen.