GETUG 15 en CHAARTED tegenstrijdig of niet?
Dr. Gwenaelle Gravis (Institut Paoli Calmettes, Marseille) heeft op het ASCO-GU de langetermijnresultaten gepresenteerd van een fase III-studie, de GETUG 15-studie (waar ook de Cliniques Universitaires Saint-Luc, Brussel, aan hebben deelgenomen). Die studie heeft docetaxel plus een androgeendeprivatietherapie vergeleken met een androgeendeprivatietherapie alleen bij patiënten met een hormoongevoelige prostaatkanker die nog geen hormoontherapie hadden gekregen. De resultaten die in 2013 werden gepubliceerd, leken haaks te staan op die van de CHAARTED-studie. Bij een grondigere analyse van het type patiënten blijken de resultaten van de twee studies beter overeen te stemmen.
De studie werd uitgevoerd bij 385 patiënten met een hormoongevoelige gemetastaseerde prostaatkanker. De patiënten werden gerandomiseerd naar docetaxel (75 mg/m² i.v. op dag 1 van elke cyclus van 21 dagen, tot negen behandelingscycli) in combinatie met een androgeendeprivatietherapie (orchidectomie of LH-RH-agonisten al dan niet in combinatie met niet-steroïdale antiandrogenen) of een androgeendeprivatietherapie alleen. Een eerste analyse van de studie werd al gepubliceerd in 2013.
Stratificatie volgens het tumorvolume
Dr. Gravis heeft in Orlando een update van die analyse gepresenteerd, waarbij de patiënten in twee groepen werden ingedeeld: een groep patiënten met een laag tumorvolume en een groep patiënten met een hoog tumorvolume (met viscerale metastasen en/of minstens vier metastasen waarvan minstens één buiten het bekken of de wervelkolom). Door die opsplitsing wordt het mogelijk om de resultaten beter te vergelijken met die van de CHAARTED-studie. Die laatste studie had aangetoond dat de totale overleving bij patiënten met een hoog tumorvolume significant beter was met een combinatie van docetaxel en androgeendeprivatietherapie dan met een androgeendeprivatietherapie alleen.
Totale resultaten
Na een gemiddelde follow-up van 82,9 maanden bedroeg de totale overleving 46,5 maanden in de groep die alleen androgeendeprivatietherapie had gekregen, en 35,1 maanden in de groep die een combinatie van docetaxel en androgeendeprivatietherapie had gekregen. Bij analyse van de patiënten in de GETUG 15-studie met een hoog tumorvolume (zoals de patiënten in de CHAARTED-studie) was de totale overleving 4 maanden beter in de groep die docetaxel plus androgeendeprivatietherapie had gekregen, maar het verschil was niet statistisch significant.
Figuur
Totale overleving van de patiënten met een hoog tumorvolume
Nogal wat verschillen tussen de studies
Tijdens de bespreking van de abstract werden verschillende punten aangehaald. De CHAARTED-studie werd uitgevoerd bij een significant hoger aantal patiënten. Er was dan ook meer kans om bij statistische analyse een verschil in totale overleving tussen de twee groepen vast te stellen. Bovendien was het aantal patiënten dat de behandeling voortijdig heeft onderbroken wegens toxiciteit, lager in de CHAARTED-studie dan in de GETUG 15-studie. De resultaten van de CHAARTED-studie zouden dan ook beter de totale overleving weerspiegelen bij patiënten die de combinatietherapie verdragen. In de Franse studie hebben voorts meer patiënten docetaxel als 'rescuetherapie' gekregen. Mogelijk heeft dat de resultaten beïnvloed.
Voorlopige conclusie
De auteurs concluderen dat patiënten met een hormoongevoelige gemetastaseerde prostaatkanker met een hoge tumorbelasting een combinatietherapie met docetaxel en androgeendeprivatietherapie zouden moeten krijgen. Bij patiënten met een lage tumorload weten we het nog niet. Lopende studies zoals de STAMPEDE-studie zouden daar meer informatie over moeten geven.