Cognitieve gedragsinterventie tegen depressie bij diabetici
Subklinische depressie is een van de meest frequente mentale comorbiditeiten van diabetes. Ze kan de prognose op lange termijn ongunstig beïnvloeden. Kan een nieuwe gedragswijzigende behandeling op basis van zelfmanagement soelaas brengen?
In deze gerandomiseerde studie wordt het DIAMOS-programma (Diabetes Motivational Strengthening) in de ene groep vergeleken met diabeteseducatie in een actieve controlegroep. DIAMOS bestaat uit cognitieve gedragsinterventie om de ontreddering als gevolg van diabetes te verminderen.
Kenmerken van de populatie
In de studie werden 214 deelnemers geïncludeerd: gemiddelde leeftijd 43,3 ± 13,3 jaar, 56% vrouwen, 34% type 2-diabetici, gemiddelde duur van de diabetes 4,2 ± 10,5 jaar, HbA1c 8,9 ± 1,8% en BMI 28,7 kg/m2.
Primair eindpunt waren depressieve symptomen. In tweede instantie werd ook gekeken naar de stress die de diabetes meebracht, welzijn, mate van zelfzorg, aanvaarding van de diabetesdiagnose, tevredenheid met de behandeling, HbA1c en subklinische inflammatie.
Minder depressie
Na een follow-up van 12 maanden stelden de onderzoekers een sterkere vermindering vast van de depressieve symptomen in de DIAMOS-groep versus de controlegroep. De cognitieve gedragsinterventie leidde er ook toe dat de deelnemers zich significant in betere gezondheid voelden, minder stress hadden wegens de diabetes en minder diabetes gerelateerde problemen.
Bovendien was het risico op majeure depressie significant gedaald (OR 0,63; 0,42-0,96). De inflammatoire parameters werden niet beïnvloed.
Kortom
Diabetici met subklinische depressie voelden zich minder depressief en hadden minder stress wegens hun diabetes na het volgen van een programma van cognitieve gedragsinterventie. Bovendien voorkomt het programma escalatie naar majeure depressie.