Opsporing van schildwachtklieren haalbaar?
Bij een prostatectomie is het belangrijk de schildwachtklieren op te sporen. Vorsers hebben de haalbaarheid en het nut van opsporing van schildwachtklieren en lymfevaten tijdens de operatie onderzocht.
Ze hebben dat gedaan bij 66 consecutieve patiënten met een plaatselijke prostaatkanker. Eerst hadden ze een verkennende studie bij 10 patiënten uitgevoerd om de beste wijze van toediening, de dosis van indocyanine groen en de wachttijd voor de interventie te evalueren. De fluorescerende stof werd onder transrectale echografie in de prostaat ingespoten. Peroperatief werden beelden gemaakt met een camera die nabij-infrarood licht detecteert. De chirurg spoorde de lymfevaten op en moest ze dan gewoon volgen om de schildwachtklieren te vinden. Dat werd bij alle patiënten gedaan.
Bij 65 van de 66 patiënten konden de lymfevaten worden teruggevonden. De schildwachtklieren werden teruggevonden bij 64 van de 66 patiënten. De schildwachtklieren lagen meestal in het foramen obturatum en ter hoogte van de arteria iliaca interna en externa, maar zelden ter hoogte van de arteria iliaca communis of voor het heiligbeen. Het mediane aantal lymfeklieren dat per patiënt werd afgenomen, was 4. Er werden drie belangrijke lymfewegen geïdentificeerd: een paravesicale, een mediale en een laterale. Bij pathologisch-anatomisch onderzoek waren 9 lymfeklieren positief bij 6 patiënten. Alle klieren werden gedetecteerd bij fluorescentiebeeldvorming. Het gebruik van indocyanine groen veroorzaakte geen bijwerkingen.
De auteurs concluderen dan ook dat de techniek goed haalbaar is tijdens een chirurgische interventie en zeer sensitief is bij de detectie van de lymfeketens. Bovendien zal de operatie er niet langer door duren.