Cushing: van eerste symptomen tot finale diagnose

Als patiënten voor de eerste keer met symptomen - die uiteindelijk zullen worden gelinkt aan een ziekte van Cushing - op consultatie komen bij de huisarts of een specialist, kan een vroege diagnose niet zo vaak worden gesteld. Patiënten beschrijven immers geïsoleerde symptomen.

6 januari 2015

Het doel van deze studie was gestructureerde informatie te verwerven over het interval tussen de eerste beschrijving van symptomen door de patiënt en de uiteindelijke diagnose.

Werkwijze
Aan 176 patiënten met een ACTH-afhankelijke ziekte van Cushing werd na de heelkundige ingreep op de hypofyse, een enquête gegeven. Daarin moesten ze aangeven wanneer hun symptomen gestart waren vooraleer de diagnose werd gesteld. Ook het verloop en de duur van het diagnostische proces werden erin geëvalueerd. Tot slot werden ook vragen gesteld over de verschillende artsen, huisartsen en specialisten, die erbij betrokken waren.

Vrouwen versus mannen
Het globale diagnostische proces nam 3,8 ± 4,8 jaar in beslag met een mediane duur van 2 jaar. In die periode consulteerde de patiënt 4,6 ± 3,8 artsen (van 1 tot 30). De huisarts werd het vaakst geconsulteerd (83%). De klachten geuit door de patiënten waren meestal vaag (bijv. slechte algemene toestand bij de huisarts) of beperkt tot de gekozen specialist (bijv. huidproblemen bij de dermatoloog).

Vrouwen herkenden de symptomen van de ziekte van Cushing bij zichzelf vaker dan mannen, terwijl artsen de symptomen vaker herkenden bij mannen.

Snellere doorverwijzing
Patiënten beschrijven dus hun symptomen naargelang de arts die ze consulteren. Gezien huisartsen het vaakst worden geconsulteerd, is het misschien aangewezen hen beter te wijzen op het brede palet aan symptomen waarmee een patiënt met de ziekte van Cushing zich kan aanmelden. Vrouwen die klagen van gewichtstoename zouden zo vaker sneller naar de endocrinoloog kunnen worden doorverwezen.