Prostaatkanker: een familiegeschiedenis
Volgens een studie die werd gepubliceerd in 'The Prostate', geeft een volledige anamnese van de familiale antecedenten (naaste en verre familieleden) van prostaatkanker een beter idee over het risico op ontwikkeling van prostaatkanker bij blanken.
Vorsers van Salt Lake City hebben de gegevens doorgenomen van meer dan 635.000 mannen in gegevensbanken van Utah. 18.105 mannen hadden prostaatkanker. De vorsers hebben dan het relatieve risico op ontwikkeling van prostaatkanker berekend volgens de familiale antecedenten en de leeftijd waarop de prostaatkanker werd gediagnosticeerd bij de familieleden.
Zelfs in de derde graad
Als iemand een eerstegraads verwante (vader of broer) met prostaatkanker had, liep hijzelf 2,5- tot 7,7 maal meer kans om prostaatkanker te krijgen. Als tweedegraads verwanten (grootvader of oom) prostaatkanker hadden gehad, steeg het relatieve risico met factor 1,5 tot 3. Als er derdegraads verwanten waren met prostaatkanker, steeg het risico met 15% tot 50% in vergelijking met mannen zonder familiale antecedenten van prostaatkanker.
Leeftijd waarop de diagnose werd gesteld
Het risico was hoger als de diagnose van prostaatkanker bij een familielid werd gesteld voor de leeftijd van 50 jaar. Het risico was dan 5,5-maal hoger als het een eerstegraads verwante betrof, en 2-maal hoger als het een tweedegraads verwante betrof. Een combinatie van specifieke genetische gegevens met de familiale antecedenten leerde meer over het risico op ontwikkeling van prostaatkanker dan genetische gegevens alleen.
Doeltreffend en niet duur
Volgens de auteurs zou een uitgebreide analyse van de familiale antecedenten van prostaatkanker een efficiënte en vrij goedkope manier zijn om risicopersonen op te sporen.