Hyperglykemie gepaard met minder spierkracht
Diabetici hebben een versneld spierverlies. Met aangepaste interventiestrategieën zou het spierverlies preventief kunnen worden voorkomen. Daartoe is het nodig om het verband tussen hyperglykemie en de achteruitgang van de spierfunctie beter te begrijpen.
Om dat te doen hebben Amerikaanse onderzoekers het HbA1c, de kracht van de knie-extensoren (isokinetische dynamometer) en de spiermassa (DXA) baseline gemeten bij 984 deelnemers (25-96 jaar) aan de Baltimore Longitudinal Study of Aging (2003-2011). 7,5 jaar later werden dezelfde metingen opnieuw uitgevoerd.
Rol van perifere neuropathie
De spierkwaliteit werd gedefinieerd als de verhouding spierkracht in de knie-extensoren over spiermassa. Voor het HbA1c werden de deelnemers opgedeeld in vier kwartielen (<37 mmol/mol, 37-40 mmol/mol, 40-43 mmol/l en ≥43 mmol/l).
Na correctie voor leeftijd, ras, geslacht, gewicht en lengte, was de spierkracht significant lager bij de deelnemers uit het hoogste HbA1c-kwartiel in vergelijking met het laagste HbA1c-kwartiel. De resultaten veranderden niet na correctie voor lichaamsbeweging, maar waren borderline significant na een bijkomende correctie voor perifere neuropathie. De spierkwaliteit was, na correctie voor de demografische kenmerken, eveneens significant lager in het hoogste HbA1c-kwartiel versus het laagste, maar de verschillen werden afgezwakt na correctie voor gewicht en lengte.
Kortom
Hyperglykemie blijft gepaard gaan met minder spierkracht in functie van de leeftijd, maar dit effect zou - althans gedeeltelijk - kunnen gemedieerd zijn door perifere neuropathie. Of een betere glykemiecontrole de spierfunctie van diabetici dan zou kunnen behouden, is een vraag die nog verder moet worden uitgepluisd.