Urine-incontinentie bij vrouwen: niet-medicamenteuze behandelingen op de voorgrond
Versterking van de bekkenbodemspieren, educatie van de blaas, vermagering en meer lichaamsbeweging zijn de belangrijkste aanbevelingen die het American College of Physicians recentelijk heeft geformuleerd voor de niet-chirurgische behandeling van urine-incontinentie bij vrouwen.
Urine-incontinentie is zeer frequent bij vrouwen, maar wordt vaak onderschat en onvoldoende gediagnosticeerd. Ongeveer de helft van de vrouwen spreekt er immers niet spontaan over.
Urine-incontinentie bij vrouwen is toch een zware belasting en brengt uitgaven met zich mee en bovendien kunnen de meeste geneesmiddelen belangrijke bijwerkingen veroorzaken. De nieuwe op bewijskracht gestoelde richtlijnen benadrukken duidelijk het belang van fysiologische behandelingen waarvan de werkzaamheid bewezen is.
Kegeloefeningen voor stressincontinentie, blaaseducatie bij urge-incontinentie en een combinatie van beide in geval van gemengde incontinentie. Alle zwaarlijvige vrouwen krijgen voorts de raad om te vermageren en meer lichaamsbeweging te nemen, ongeacht het type urine-incontinentie.
Er worden geen aanbevelingen geformuleerd voor een of ander geneesmiddel bij stressincontinentie, niet omdat ze niet zouden werken, maar gezien de hoge incidentie van bijwerkingen. De patiënten zullen de medicatie dan ook min of meer snel stopzetten en zijn dan weer terug bij af.
Bij urge-incontinentie of gemengde incontinentie zijn geneesmiddelen alleen geïndiceerd als de niet-farmacologische maatregelen geen resultaat opleveren.
Waarvan akte. Maar in de praktijk?