Schokgolven voor erectiestoornissen
Een behandeling met extracorporale weinig intense schokgolven blijkt efficiënt te zijn bij patiënten met ernstige erectiestoornissen en wordt goed verdragen.
Vorsers van de Universiteit van Hongkong hebben een kleine studie gepubliceerd in de International Journal of Urology. Je zou het aan de naam niet zeggen, maar dat tijdschrift wordt uitgegeven voor de Japanse vereniging van urologen. De Chinese vorsers hebben het nut van weinig intense extracorporale schokgolven bij patiënten met erectiestoornissen geëvalueerd. Die behandeling werd al onderzocht bij erectiestoornissen.
Een origineel werkingsmechanisme
Die schokgolven zijn in feite geluidsgolven, waarvan de energie kan worden gericht op dieper gelegen anatomische plaatsen. Het is een niet-invasieve behandeling. Mogelijk leidt het effect van de schokgolven op de doelweefsels tot mechanische stress en microtraumata die dan een kettingreactie van biologische reacties teweegbrengen. Dat leidt dan tot afgifte van angiogene factoren met neovascularisatie als gevolg. Bij erectiestoornissen resulteert dat in een heilzame verbetering van de bloedtoevoer.
Een uitgebreide evaluatie
Voor deze prospectieve, gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde, monocentrische studie moesten de patiënten hun behandeling met PDE-5-remmers gedurende twee weken onderbreken. Daarna werd de mate van erectiestoornissen gemeten met de 'Sexual Health Inventory for Men', de 'International Index of Erectile Function-ED domain' en de 'Erection Hardness Score'. Daarna werden de patiënten in twee groepen ingedeeld. De eerste groep kreeg een behandeling met weinig intense extracorporale schokgolven en de andere een nepbehandeling. De patiënten werden gedurende negen weken behandeld en werden vier weken na stopzetting van de behandeling geëvalueerd met de 'International Index of Erectile Function-ED domain score' en de 'Erection Hardness Score'.
Significant verschil bij patiënten met ernstige erectiestoornissen
58 van de aanvankelijke groep van 70 patiënten hebben de studie voltooid (30 patiënten in de actieve groep en 28 in de andere). De evaluatie betreft die 58 patiënten. Voor de start van de studie was er geen verschil in de twee scores tussen de twee groepen. Na 13 weken waren beide scores beter bij de patiënten die een behandeling met extracorporale schokgolven hadden gekregen. De gemiddelde score van de 'International Index of Erectile Function-ED domain' was respectievelijk 17,8 ± 4,8 en 15,8 ± 6,1. Het verschil was evenwel statistisch niet significant (p = 0,156). De gemiddelde scores op de 'Erection Hardness Score' waren respectievelijk 0,7 ± 0,5 en 2,4 ± 0,9. Ook die tendens was niet statistisch significant (p = 0,163). Bij stratificatie van de patiënten volgens de Inventaris van de seksuele gezondheid voor mannen werd een statistisch significant verschil (p = 0,003) vastgesteld bij de patiënten met ernstige erectiestoornissen. In die subgroep verbeterde de gemiddelde score op de 'International Index of Erectile Function-ED domain' meer in de groep die extracorporale schokgolven had gekregen, dan in de andere groep (respectievelijk 10,1 ± 4,1 tegen 3,2 ± 3,3; p = 0,003).
Die studie bevestigt dus het nut van de behandeling bij patiënten met ernstige erectiestoornissen.