Gezondheid op je bord
De voeding is een belangrijke risicofactor bij de ontwikkeling van type 2-diabetes en het is bewezen dat een caloriebeperking bij mensen die een hoog risico lopen, efficiënt is op korte termijn. En op lange termijn?
Op lange termijn stoten alle diëten met voedselrestrictie op een groot probleem van slechte therapietrouw en een jojo-effect. Daarom hebben Amerikaanse onderzoekers de werkzaamheid onderzocht van veranderingen in de kwaliteit van de voeding. Ze zijn daarbij uitgegaan van de gegevens van drie cohorten met in het totaal bijna 150.000 proefpersonen (Nurses' Health Study I en II en Health Professionals Follow Study).
De studie heeft de incidentie van type 2-diabetes gedurende vier jaar gevolgd naargelang de kwaliteit van de voeding tijdens de voorgaande vier jaar was verbeterd of verslechterd. De kwaliteit van de voeding werd beoordeeld op basis van de veranderingen van de score 2010 van de Alternate Healthy Eating Index. De AHEI evalueert de consumptie van elf componenten van de voeding, waarbij elke component een score van 0 tot 10 krijgt. Hoe hoger de score, des te lager is het risico op ontwikkeling van diabetes.
De resultaten die in San Francisco werden gepresenteerd, gaan over 9.967 nieuwe gevallen van type 2-diabetes die tijdens de follow-up werden gedocumenteerd bij 2.466.119 patiënten. De onderzoekers hebben een negatieve correlatie waargenomen tussen veranderingen van de AHEI-score (die de kwaliteit van de voeding weerspiegelt) en het relatieve risico op optreden van type 2-diabetes.
Veranderingen van de AHEI-score en risico op type 2-diabetes
Daling
Stabiel
Stijging
p (tendens)
≥ 10
1,1-9,9
± 1
1,1-9,9
≥ 10
1,30
(1,19-1,43)
1,05
(0,99-1,13)
1,00
0,92
(0,86-0,98)
0,84
(0,78-0,91)
< 0,0001*
1,18
(1,08-1,30)
1,03
(0,96-1,30)
1,00
0,96
(0,90-1,02)
0,91
(0,84-0,99)
< 0,0001**
* na correctie voor de leeftijd, het ras, de initiële AHEI-score, familiale antecedenten van diabetes, het rookgedrag, lichaamsbeweging, de calorie-inname, hypertensie, hyperlipidemie en de menopauzale status
** na aanvullende correctie voor de initiële BMI en wijzigingen tijdens die vier jaar
De belangrijkste bevinding van die studie is dat een kwalitatieve verbetering van de voeding het risico op type 2-diabetes verlaagt, ongeacht de initiële kwaliteit van de voeding en ongeacht of de patiënt al dan niet andere gedragingen aanneemt die dat risico kunnen beïnvloeden. Met andere woorden, er is een gunstig effect, zelfs bij patiënten die al vrij gezond aten en ongeacht of de patiënten al dan niet beslist hadden om meer lichaamsbeweging te nemen of te vermageren. Voor sceptici die zich afvragen in hoeverre die resultaten kunnen worden veralgemeend, geven we nog mee dat meer dan 95% van de patiënten blanken waren van Europese origine.